Οἱ σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους…

Καλημέρα!!!
Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!!

Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ μᾶς διακρίνῃ στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους, εἶναι ἡ εὐθύτης καὶ ἡ εἰλικρίνεια…
Γιατὶ οἱ σχέσεις ποὺ κτίζονται στὴν ὑποκρισία ἢ στὴν κρυψίνια, ἔχουν προδιαγεγραμμένο τέλος καὶ …ἄδοξο!!!Οἱ σχέσεις μας μὲ τοὺς ἄλλους... Συνέχεια

Χαμένοι στὸν μῦθο τῆς …ἐλευθέρας βουλήσεως!!!

Εἶναι τρομακτικὴ ἡ συνειδητοποίησις αὐτῆς τῆς πραγματικότητος, γιὰ ὅσους τέλος πάντων, τὸ ἐπιτυγχάνουν. Καὶ εἶναι τρομακτική, διότι, ἐὰν πράγματι δοῦμε τὴν (ὁποίαν προσωπική) ἀλήθεια μας δίχως στολίδια καὶ …φερετζέδες, θὰ διαπιστώσουμε πὼς εἴμαστε ἁπλῶς καλό-ἐκπαιδευμένοι …μαϊμουδίζοντες, πού, ἀναλόγως τῶν ἐπιδράσεων, τῶν καταβολῶν καὶ τῶν «ἰδεοληψιῶν» μας, ἐκφράζουμε διαφορετικὲς συμπεριφορές, λαμβάνουμε συγκεκριμένες ἀποφάσεις καὶ …«ταξειδεύουμε» σὲ ἀναλόγου, τῶν πεποιθήσεών μας, σκέψεις. Τὸ ὁ,τιδήποτε διαφορετικὸ μᾶς τρομοκρατεῖ καὶ μᾶς θέτει ἐν ἀμύνῃ, ἐφ΄ ὄσον φιλτράρεται καὶ  ἐρμηνεύεται μόνον ἀπὸ τὸ πεποιθησιακό μας οἰκοδόμημα (ποὺ τὸ «ὑπερασπίζεται» ὁ συναισθηματικός μας κόσμος), ἀλλὰ οὐδέποτε ἀπὸ τὴν ψυχρή, κοινή, ἀναγκαία λογική. Συνέχεια

Τὸ καθῆκον τοῦ νὰ εἴμαστε εὐτυχισμένοι!!!

Δεν ὑπάρχει καθῆκον ποὺ νὰ ἔχουμε ὑποτιμήσει τόσο πολύ ὄσο τὸ καθῆκον μας νὰ εἴμαστε εὐτυχισμένοι. Συνέχεια

Ξεκινοῦν ἀπὸ ἐδῶ, ὅπως πάντα, ὅλα…

Εἶναι πολλὰ τὰ περιφερειακὰ συμβάντα, γιὰ νὰ ἰσχυρισθοῦμε, ἀπολύτως ἐγωκεντρικά, πὼς ξεκινοῦν τὰ πάντα ἀπὸ ἐδῶ. Ἰδίως δὲ τὸ «ὅπως πάντα» ἀκούγεται κάπως συνωμοσιολογικὰ ἀκραῖο.
Μὰ…
Ὅσο κι ἐὰν ἀκούγονται ἀκραία αὐτά…
Ὅσο κι ἐὰν φαντάζουν παράλογα καὶ συνωμοσιολογικά…
Ὅσο κι ἐὰν οἱ λογικοὶ τὰ ἐκλαμβάνουν ὡς …ἀκραία…
στὴν πραγματικότητα δὲν εἶναι. Συνέχεια

Φυσικὲς διαδικασίες…

Ἡ ἐπιλογή μας νὰ δοῦμε τὸν κόσμο μας μὲ σεβασμό, ἤ ὄχι, εἶναι κάτι ποὺ ξεκινᾶ καὶ τελειώνει ἀπὸ ἐμᾶς  καὶ καταλήγει σὲ ἐμᾶς.
Παραμένοντας μέρος αὐτοῦ τοῦ κόσμου κι ἐμεῖς, ὅπως φυσικὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι γύρω μας, καθὼς ἐπίσης καὶ κάθε μικρό, σημαντικὸ ἢ ἀσήμαντο δημιούργημα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, συν-λειτουργοῦμε ἅπαντες πρὸς μίαν καὶ μόνον κατεύθυνσιν: τὴν τελεία λειτουργία τοῦ κόσμου μας. Συνέχεια

Γιατί νά μᾶς χαρισθοῦν;

Ὅσο ἐμεῖς σκύβουμε, διαρκῶς καὶ περισσότερο, τόσο περισσότερο οἱ μπότες τῶν δυναστῶν μας θὰ μᾶς συνθλίβουν. Ὅσο ἐμεῖς προσαρμοζόμεθα σὲ νέα, διαρκῶς στενότερα, ὅρια, τόσο αὐτὰ διαρκῶς θὰ στενεύουν. Κι ὅσο ἐμεῖς σιωποῦμε ἀπὸ φόβο, τόσο αὐτὸς ὁ φόβος θὰ πολλαπλασιάζεται μὲ ὅλους τοὺς τρόπους. Συνέχεια