Σήμερα λοιπόν, ποὺ μία νέα ἡμέρα ξημέρωσε, κυττᾶμε γύρω μας καὶ διαπιστώνουμε τὸ «μία ἀπὸ τὰ ἴδια» τοῦ κόσμου μας. Δὲν ἄλλαξε κάτι καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ, διότι γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὸ ὁ,τιδήποτε μά, κυρίως, γιὰ νὰ μπορέσουμε ἐμεῖς νὰ ἀναγνωρίσουμε τὶς ὁποιεσδήποτε ἀλλαγές, πρέπει νὰ ἀλλάξουμε …ἐμεῖς!!! Νὰ ἀλλάξουμε δῆλα δὴ τὶς προσλαμβάνουσές μας, ἢ ἄλλως τὶς ὀπτικές μας, μά, κυρίως, πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, τοὺς σκοπούς μας.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Κάπου ἐδῶ τριγυρίζει ἕνα …ἀστεῖο!!!
Ἄς ποῦμε κάτι ἀστεῖο…
Ὄχι γιὰ νὰ τὸ ἀκούσουν οἱ ἄλλοι…
Μὰ γιὰ νὰ τὸ ἀκούσουμε ἐμεῖς…
Συνέχεια
Ἡ πορεία πάντα εἶναι ἀνοδική!!!
Ἡ πορεία τῶν ἀνθρώπων, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς, τώρα πιὰ εἶναι παράλληλος καὶ μόνον ἀνοδική.
Ὄχι τῶν (φερομένων ὡς) ἀνθρώπων ἀλλὰ αὐτῶν ποὺ σιγὰ σιγὰ ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἀναζητοῦν τὶς ἀπαντήσεις καὶ τὶς λύσεις τῶν προβλημάτων τους μέσα τους.
Αὐτὴ ἡ πορεία, τῆς συνειδητότητος, εἶναι διαρκῶς ἀνοδικὴ καὶ δὲν μπορεῖ κάποιος ἤ κάτι νὰ τὴν ἀνακόψῃ. Συνέχεια
Ἕνας νέος μῆνας… Μία νέα ἀρχή…
Κάθε μας ἡμέρα, κανονικά, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή.
Κάθε μας στιγμὴ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἕνα νέο στοίχημα μὲ τὴν ζωή…
Κάθε μῆνας θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μία νέα εὐκαιρία γιὰ ἐπαναδόμησιν…
Μά εἶναι; Συνέχεια
Φτάσε ὅπου δὲν μπορεῖς! (ὑπενθύμισις)
«….-Παπποῦ ἀγαπημένε, εἶπα, δῶσ’ μου μιὰν προσταγή.
Χαμογέλασε, ἀπίθωσε τὸ χέρι ἀπάνω στὸ κεφάλι μου, δὲν ἦταν χέρι, ἦταν πολύχρωμη φωτιά. Ὣς τὶς ῥίζες τοῦ μυαλοῦ μου περιχύθηκε ἡ φλόγα.
-Φθᾶσε ὅπου μπορεῖς, παιδί μου…
Ἡ καταγγελία γιά τήν καταγγελία; (ἀναδημοσίευσις)
Εἶχα πρὸ ἡμερῶν τηλεφωνηθεῖ μὲ τὸν Κωστή, παλιόφιλο, πρὸ κειμένου νὰ τοῦ εὐχηθῶ.
Ὁ Κωστῆς δὲν ἔχει διαδίκτυον ἀλλὰ διαβάζει τὰ κείμενά μου.
Γιὰ τὴν ἀκρίβειαν, τοῦ τὰ διαβάζει ὁ Γιώργης, ἐπίσης παλιόφιλος.