Ἂχχχχ… Καὶ βἂχ…
Μαννούλα… Μαννοῦλες…
Σήμερα θὰ σᾶς γράψω κάποιες σκέψεις μου, ἀναφορικῶς μὲ τὸ τὶ θεωρῶ πὼς εἶναι Ἕλλην.
Σαφῶς ὅταν εἶσαι Ἕλλην, δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ θαυμάζῃς τὴν Ἑλλάδα, καὶ δῆ τὴν «Ἑλλάδα» ποὺ σήμερα βλέπει ὅλος ὁ πλανήτης.
Γιὰ νὰ εἶναι κάποιος Ἕλλην θὰ πρέπῃ νὰ ἔχῃ ἀξίες. Ἀρχές. Νὰ θυσιάζεται γιὰ αὐτές.
Θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι ἐρωτευμένος ἀθεράπευτα μὲ τὴν ἀλήθεια, μὲ τὴν ἐπιστήμη, μὲ τὴν ἐλευθερία. Θὰ πρέπῃ νὰ ἀγαπᾷ τὸν συνάνθρωπό του, νὰ τὸν ἐκτιμᾶ καὶ νὰ τὸν ὑπηρετῇ μὲ σεβασμό, ὄχι μὲ δουλικότητα. Ἐὰν γνωρίζῃ τὴν Ἑλλάδα, θὰ θέλῃ νὰ γίνῃ Ἕλλην.
Πολὺ πιθανὸν ὅμως καὶ νὰ μὴν τὴν γνωρίζῃ. Νὰ μὴν ἔχῃ ἀκούσει ποτὲ γιὰ αὐτήν. Ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτά, νὰ διαβιῇ ὥς Ἕλλην σὲ κάθε του ἔκφρασιν. Συνέχεια

Στὴν ζωὴ τίποτα δὲν εἶναι τυχαῖο…
Μάλιστα εἶναι φορές… ποὺ ὅλο τὸ σύμπαν συνωμοτεῖ ὑπέρ σου…!
Σοῦ δείχνει ὅλα ὅσα δὲν ἤθελες νὰ δῇς… Συνέχεια
Ἐδιάβαζα πρὸ καιροῦ μερικὰ ἐνδιαφέροντα ἀποσπάσματα ποὺ περιέγραφαν τὴν ζωὴ στὴν ἀρχαία Ῥώμη.
Ἐκεῖ ποὺ τὸ Κολοσσαῖον οὐσιαστικῶς συμβόλιζε τὸ μέγεθος τοῦ ῥωμαϊκοῦ μπολιτισμοῦ.
Δὲν θὰ μπῶ σήμερα στὴν διαδικασία νὰ κάνω κάποιαν ἱστορικὴ ἀναδρομή, τέτοιαν ποὺ νὰ μᾶς ἀναστατώσῃ ὅλους.
Θέλω νὰ παραμείνω στὴν κεντρικὴ ἰδέα αὐτῆς τῆς δράσεως τῶν Ῥωμαίων, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ περιγραφῇ θαυμάσια ἀπὸ τὸν τίτλο τῆς σημερινῆς σημείωσεως.