Διάβαζα λοιπόν, σὲ κάποιο ἱστολόγιον, πρὸ ἡμερῶν, κάτι θαυμάσιες σκέψεις καὶ ἰδέες.
Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὁ ἀρθρογράφος ἰσχυρίζετο πὼς τὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι οἰκονομικὸν καὶ θρησκευτικόν.
Μὲ σθένος ὑπερασπίζετο τὶς θέσεις του, οἱ ὁποῖες περιλιπτικῶς ἦσαν οἱ κάτωθι:

• Θέλουν νὰ μᾶς ἁρπάξουν τό χρῆμα γιὰ νὰ τοὺς δώσουμε δωρεὰν τὰ πετρέλαια.
• Πίσω ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις μας εἶναι πετρελαιοφάγοι, ποὺ εἶναι καὶ άνελέητοι!!!!
• Ὁ λόγος ὑπάρξεως τῆς κάρτας τοῦ πολίτου εἶναι γιὰ νὰ μᾶς πτωχεύσουν καὶ ἀτομικῶς καὶ συνολικῶς, διότι θὰ παρακολουθοῦν κάθε μας συναλλαγὴ καὶ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ κρύψουμε κάτι. Συνέχεια →

Πάλι τὴν ζῶσαν μὲ φωτιὲς τὴν ὄμορφη Πατρίδα μου…
Κ’ εἶναι ὅλες σὲ λάθος μέρος…!

Θὰ ‘πρεπε νὰ ‘ταν στὶς καρδιές…
κι ὅλοι μας νὰ ‘μασταν οἱ ἐμπρηστές…!

Πρὸ περίπου δύο δεκαετιῶν, σὲ μίαν ἔξοδο μὲ φίλους, βαδίζοντας στὴν Ἱπποκράτους, γίναμε μάρτυρες μίας σκληρῆς σκηνῆς βίας. Κάποιοι κτυποῦσαν ἕναν νεαρό, ὁ ὁποῖος ἐσέρνετο αἱμόφυρτος στὸν δρόμο, καὶ οὔρλιαζε ὑστερικῶ. 
Ὁ νεαρὸς ἀδυνατοῦσε νὰ ἀντιδράσῃ… Μόνον βογκοῦσε…
Σὲ μίαν προσπάθειά μου νὰ περάσω τὸν δρόμο ἀπέναντι, γιὰ νὰ βοηθήσω, μὲ ἅρπαξαν οἱ φίλοι μου καὶ μὲ Συνέχεια →