Τὰ σχολεῖα στὴν Βόρειο Κορέα μαθαίνουν στὰ παιδιὰ νὰ καλλιεργοῦν τὴν τροφή τους.
Νὰ σέβονται ἀκόμη καὶ τὸ μολύβι, γιατὶ κόπηκε δένδρο γιὰ νὰ γίνῃ.
Στὴν Νότιο Κορέα τὰ μαθαίνουν νὰ καταναλώνουν ἐμπορικὰ προϊόντα. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: διεθνῆ
Γεύματα ἀξιοπρεποῦς ἀλληλεγγύης
Ρepas solidarité (Γεύματα Αλληλεγγύης)
Σύστημα το έχουν κάνει πλέον, τα «κολλέγια» των μαθητών εδώ στο Στρασβούργο, να περικόπτουν, μία φορά την εβδομάδα, τα γεύματα που προσφέρουν το μεσημέρι στους μαθητές τους και τα οποία «πληρώνουν ολόκληρα» οι γονείς τους, εξοικονομώντας τροφή για τους αστέγους και πεινασμένους.
Συνέχεια
Οἱ Ναζὶ δὲν μένουν πιὰ στὴν Γερμανία
Διοικοῦν τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες…
Ὀσο πλησιάζει ἡ κρίσιμη ἡμερομηνία τῆς 23ης Ἰουνίου, ὅπου οἱ Βρεταννοὶ θὰ ἀποφασίσουν γιὰ τὸ Brexit, ὁλοένα καὶ συχνότερα θὰ ἀνακινεῖται ἡ Δυσάρεστη Ἀλήθεια: Ὅτι αὐτὴ ἡ «Ἡνωμένη Εὐρώπη» σχεδιάσθηκε ἀπὸ τοὺς Ναζὶ γιὰ τοὺς Ναζί, ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια…. Συνέχεια
Μία …περίεργη ἄποψις τοῦ Νίξον
Richard Nixon:
«Βάζουν τὰ συμφέροντα τῶν ἑβραίων, ἐπάνω ἀπὸ τὰ συμφέροντα τῆς Ἀμερικῆς καὶ εἶναι πιὰ καιρός, ὁ ἑβραῖος στὴν Ἀμερικὴ νὰ καταλάβῃ, ὅτι πρώτα εἶναι Ἀμερικανὸς καὶ μετὰ ἑβραῖος».
Γλωσσικὸς κι ἐννοιολογικὸς πόλεμος…
Ὁ πιὸ βλάκας πολιτικὸς τοῦ κόσμου, μετὰ τοὺς δικούς μας, ὁ Ποροσένκο, εἶπε προχθὲς ὅτι ἡ Οὐκρανία εἶναι ὁ ὑπερασπιστὴς τῆς Εὐρώπης ἐνάντια στὴν βαρβαρότητα καὶ τὴν τυραννία.
Ἡ γλῶσσα εἶναι πολὺ βασικὸ ἐργαλεῖο χειραγωγήσεως τῆς σκέψεως.
Ὅταν λοιπὸν οἱ ἑβραῖοι λεν «Εὐρώπη» ἐννοοῦν «Δύσις» καὶ ὅποιος πραγματικὰ σκέπτεται, ὀφείλει νᾶ ξεχωρίζῃ αὐτοὺς τοὺς ὅρους, γιατὶ εἶναι ἀπαραίτητο πρὶν μιλήσῃ κάποιος, νὰ γνωρίζῃ τὶς θεμελειώδεις διαφροὲς τῶν Εὐρωπαϊκῶν ἀξιῶν καὶ τοῦ κώλου… Συνέχεια
Τὰ «ἑπτὰ κομμάτια τοῦ πᾶζλ»
Ἕνα ἰδιαιτέρως προφητικὸ κείμενον.
Τὰ «ἑπτὰ κομμάτια τοῦ πᾶζλ», 1997
«Ὁ νεοφιλελευθερισμὸς εἶναι ὁ καινούργιος πόλεμος γιὰ τὴν κατάκτηση τῆς ὑφηλίου. Τὸ τέλος τοῦ ψυχροῦ πολέμου δὲν σημαίνει ὅτι τελείωσε ἡ κατάστασις διπολισμοῦ καὶ ἡ σταθερότης ἀπεκατεστάθη, ὑπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ νικητοῦ. Ἐπίσης, ἐνῶ εἶναι γνωστὴ ἡ ταυτότης τοῦ ἡττημένου, εἶναι ἄγνωστο ποιὸς εἶναι ὁ νικητής, οἱ ΗΠΑ, ἡ ΕΟΚ, ἡ Ἰαπωνία, ἢ καί οἱ τρεῖς μαζύ;
Ἡ ἧττα τῆς «αὐτοκρατορίας τοῦ κακοῦ» ἄνοιξε νέες ἀγορὲς καὶ ὁ ἀγὼν γιὰ τὴν ἐπικράτηση σὲ αὐτὲς ὁδηγεῖ στὸν τέταρτο παγκόσμιο πίλεμο. Ὅπως σὲ ὄλες τις μεγάλες συγκρούσεις, αὐτὸς ὁ πόλεμος ὑποχρεώνει τὰ κράτη να ἐπαναπροσδιορίσουν τὴν ταὐτότητά τους, ἐνῶ ἡ παγκόσμια τάξις δείχνει νὰ ἐπιστρέφῃ σὲ ἐποχὲς καὶ πρακτικὲς ποὺ θυμίζουν τὴν κατάκτηση τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Αὐστραλίας. Συνέχεια