Τὸ παρακάτω ἄρθρον εἶναι παλαιὸν ἀλλὰ δὲν ἄντεξα. Μοῦ τὸ …χρωστοῦσα!
Ηθελα νὰ ὑπάρχῃ μέσα στὸ ἱστολόγιον ἡ ἀπαραίτητος ἀναφορὰ στὰ ἔργα τῶν …μπαμπουΐνων καὶ τῶν συγγενῶν αὐτῶν.
Ὄχι, δὲν εἶναι ῥατσιστικόν αὐτὸ ποὺ γράφω. Εἶναι ἡ ἀλήθεια.
Τοὺς θεωρῶ στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων μπαμπουΐνους.
Ὄχι διότι ἔχουν μεγαλυτέραν ἢ μικροτέραν σχέσιν  μὲ τὰ εὐγενὴ αὐτὰ δίποδα, ἀπὸ ὅσην ὅλα ὑπόλοιπα ἀνθρώπινα πλάσματα. Ἀλλὰ διότι στὰ τόσα χρόνια τῆς ὑπάρξεώς τους τὰ μόνον πράγματα ποὺ ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν (καθῶς καὶ οἱ Τοῦρκοι καὶ οἱ Σάξονες γενικότερα…) εἶναι σφαγές, δηώσεις, καταστροφές, κλοπές, μίμησιν, ὑπεξαιρέσεις καὶ φυσικὰ ἀλλοιώσεις τῶν πάντων.
Τί νά σεβαστῶ λοιπόν; Τό κράτος τους; Ἐν τάξει , νὰ τὸ σεβαστῶ. Τήν Φύσιν τους μπορῶ; Δὲν μπορῶ. Ἦταν,εἶναι καὶ θὰ εἶναι βάρβαροι ποὺ πασχίζουν νὰ ἐξανθρωπιστοῦν διὰ τῆς βίας. Διότι ἐὰν ἀφήναμε ἐλευθέρα τὴν ἔκφρασίν τους, θὰ εἴχαμε πρὸ πολλοῦ διαπιστώσει πὼς δὲν ἔχουν ἀλλάξει σὲ τίποτα ἀπὸ ἐκείνην τὴν θλιβερή, καὶ ταὐτοχρόνως παναθλία εἰκόνα, ποὺ πρωταντίκρυσε ὁ Ἰούλιος Καίσαρ. Ὄχι βαρβάρους, ἀλλὰ βαρβάρους βαρβάρους...  Συνέχεια →