Ἡ ἰσχύς, ἡ οἰκονομικὴ καὶ κοινωνικὴ εὐρωστία, ἡ αἰσιοδοξία, ἡ εὐημερία καὶ τὸ κοινωνικὸ κράτος κρέμονται ἀπὸ μία μαγικὴ λέξη: ἀνάπτυξις.

Τί εἶναι «ἀνάπτυξις» καί πῶς ὁρίζεται;
Πρὶν ἑκατὸ χρόνια ἡ ἀνάπτυξις καθῳρίζετο σὲ σχέση μὲ τὶς βιομηχανικὲς καμινάδες. Ἀνεπτυγμένη ἦταν ἡ χώρα μὲ πολλὲς καμινάδες, δηλαδὴ μία βιομηχανικὴ χώρα καὶ πολιτισμένη ἦταν ἡ χώρα τῆς ὁποίας ἡ ἀτομικὴ οἰκονομία ἦταν ἀστική. Αὐτὸ ἔδινε πλοῦτο καὶ ἰσχύ. Συνέχεια →