Οἱ τράπεζες καθημερινῶς κάνουν τὴν μίαν κατάσχεσι πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην.
Ὁ κοσμάκης, σὲὅλο καὶ μεγαλυτέρους ἀριθμούς, ξεσπιτώνεται.
Οἱ γονεῖς συγκατοικοῦν μὲ τὰ παιδιά τους, ὅταν ὑπάρχουν κι αὐτοί, καὶ οἱ οἰκογένειες ζοῦν ὑπὸ καθεστῶς ὑστερικῆς ἀγωνίας.
Οἱ συνταξιοῦχοι, κι ὄχι μόνον, ψάχνουν στὰ σκουπίδια γιὰ λίγα σκουπίδια βρώσιμα.
Τὰ παιδιὰ λιγοθυμοῦν στὰ σχολεῖα ἀπὸ τὴν ἀσιτία. Συνέχεια
Τί νά πῇ κάποιος γιά τό θράσος τους;
Δὲν φθάνει ποὺ οἱ κουδουνίστρες ἔχουν κάνει τὴν Ἑλλάδα Ἑλλαδοξεφτιλιστάν, ἔχουν μοῦτρα νὰἐμφανίζονται καὶ νὰ προκαλοῦν!
Μάλιστα τώρα ἑτοιμάζονται νὰ μὰς «σώσουν» ἐκ νέου!
Καλά, ἀπό μυαλό πῶς πᾶνε; Τούς τελείωσε;
Μία ἀνάσα …οἰκονομίας μέσα στὴν τόση ἀτασθαλία τὸ παζάρι βιβλίου!
Ὅσοι ἀντέχουν καὶ θέλουν ἂς περάσουν!
Ἀξίζει τὸν κόπο!
Σᾶς διαβεβαιῶ! Συνέχεια
[Δεν γνωρίζω πόσοι από τους «μη διαδικτυακούς» Έλληνες γνωρίζουν τα Διαδικτυακά Κινήματα, Μέτωπα, Νέα Κόμματα και τις Οργανωτικές Δράσεις τους, όπως δεν γνωρίζω αν και μερικοί από τους ενεργούς «διαδικτυακούς» φοβούνται –όπως κάθε τι νέο σύμφωνα με τον Umberto Eco- ένα νέο πολιτειακό μοντέλο, όπως αυτό της Άμεσης Δημοκρατίας Ίσως δεν πείθονται, ίσως φοβούνται να το κατανοήσουν.
Εκείνο όμως που σίγουρα καταλαβαίνουν, αποδέχονται και στηρίζουν, όλοι οι πολίτες, είναι οι Συνέχεια
Ἡ φίλη μου ἡ Μαρία πρὸ χθὲς πέρασε ὅλην τὴν ἡμέρα της ἀπασχολουμένη μὲ ἕνα καὶ μόνον ἔργο:
Νὰ περιμαζέψῃ καὶ νὰ στεγάσῃ τρεῖς ἀστέγους.
Ναί, ἦταν γνωστοί της. Φίλοι της. Καὶ τοὺς πέταξαν στὸν δρόμο.
Ἡ Μαρία, μία ἀπὸ τὶς δεκάδες ἐλευθέρους ἐπαγγελματίες ποὺ ζοῦν κάτω ἀπὸ τὸ ὅριον τῆς φτώχειας πλέον, ἔτρεξε.
