…διότι πλέον δὲν διακυβεύεται κάτι μικρό, ἀνούσιο, ἀλλὰ ὅλη μας ἡ ὕπαρξις καὶ ὅλη μας ἡ ὑπόστασις. Συνεπῶς δὲν ἔχουμε περιθώρια γιὰ ἀναβολὲς καὶ ἀναμονές. Μονόδρομος γιὰ ἐμᾶς τὸ νὰ ἀνθέξουμε κάθε εἰς βάρος μας δολιότητα, προπαγάνδα ἢ ἐπιθετικότητα.

Στὶς ἡμέρες μας πολλοὶ εἶναι οἱ ἐπίδοξοι μπατριῶτες «ἐθνοσωτῆρες», ποὺ εἴτε μέσῳ τοῦ ῥαγδαίως καταῤῥέοντος παλαιοκομματισμοῦ, εἴτε μέσῳ διαφόρων κινημάτων πSoro-ἀμεσοδημοκρατίας, εἴτε ἀκόμη καὶ μέσῳ ἁπλῶν ντουντουκαδόρικων ὁπωσδήποτε -τάχα μου ἐνωτικῶν- κορώνων καὶ κραυγῶν, ἔρχονται, ὄχι φυσικὰ γιὰ νὰ μᾶς ἀποσώσουν, παρὰ μόνον γιὰ νὰ μᾶς ἀποτελειώσουν. Κι αὐτὸ δὲν τὸ διαπιστώνω ἐγὼ μόνη μου, … Συνέχεια →

Πῶς εἶναι δυνατόν μέσα ἀπό τόση βία, πόνο, καταστροφή νά μπορῇ νά γεννηθῇ κάτι νέο καί ἰδίως κάτι καλό γιά τόν Ἄνθρωπο; Πῶς εἶναι δυνατόν μέσα ἀπό τίς ἀμέτρητες καταπατήσεις στοιχειωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων νά προκύψουν ἐκεῖνες οἱ ἀναγκαῖες δομές γιά νά ἐπαναποκτηθοῦν τά ἀνθρώπινα δικαιώματα; Πῶς εἶναι δυνατόν μέσα ἀπό τό, πράγματι, τρομακτικό τέλος τῆς … Συνέχεια →