Καὶ φθάσαμε στὸν Μάρτιο ἐπὶ τέλους… Δύσκολος χειμώνας… Ὁ δυσκολότερος ἴσως… Κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, μᾶλλον ἐτούτη ἡ ἄνοιξις εἶναι κάτι πράγματι νέο…
Ἡ ἀλήθεια εἶναι…
Ἡ Ἀλήθεια εἶναι… …πὼς ἀπὸ ὅ,τι δὲν θέλεις νὰ γλυτώσῃς, ποτὲ δὲν σὲ ἀφάνει…. κι ὅ,τι δὲν θέλεις νὰ βρῇς ποτὲ δὲν ἔρχεται στὴν ζωή σου…
Ἱερὸν τοῦ Ἀνθρώπου Χρέος…
Τὸ νὰ ἑστιάζουμε καθημερινῶς στὰ μικροπροβλήματά μας, ἐκτὸς ἀπὸ φθοροποιὸ εἶναι καὶ ἀποπροσανατολιστικό. Μικρὰ (ἢ καὶ μεγάλα, κατὰ περίπτωσιν) προβλήματα πάντα εἶχε ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ αὐτὰ ἐὰν ἐστέκοντο τέτοια, ποὺ νὰ τὸν κρατοῦν δέσμιο, παραλλήλως ἐστέκοντο καὶ καθηλωτικὰ γιὰ τὰ ὑπόλοιπα, τὰ πανανθρωπίνως ἀναγκαία. Τὰ πανανθρωπίνως ἀναγκαία, αἰῶνες τώρα, ὅμως δὲ ἦσαν τὰ ζητήματα ἐπιβιώσεώς … Συνέχεια
Μὲ ὅπλο τὴν Ἀρετή!!!
Ἴσως τὸ μοναδικό μας ὅπλο! Ἴσως τὸ μόνον πραγματικὸ ὅπλο τοῦ Ἀνθρώπου σήμερα! Ἴσως νὰ μὴν ὑπῆρξαν ποτὲ ἄλλα ὅπλα παρὰ μόνον παραπετάσματα γιὰ νὰ μὴν δοῦμε, συνειδητοποιήσουμε, χρησιμοποιήσουμε αὐτὸ τὸ μέγιστον ὅπλο!
Ἡ Φύσις μᾶς δείχνει τὸν δρόμο!!!
Εἴμαστε τμήματα τῆς Φύσεως, κομμάτια της, κύτταρά της. Σὰν κάθε της ἄλλο κύτταρο… Κι ὅπως ὅλα τὰ κύτταρα, ἔτσι κι ἐμεῖς, ὀφείλουμε νὰ συνεργασθοῦμε μὲ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα κύτταρα, πρὸ κειμένου νὰ ἐξακολουθῇ ἡ ἁρμονία τῆς ζωῆς.
Εἵμαστε συνταξειδιῶτες στὸν χρόνο καὶ στὸν χῶρο…
Εἴμαστε συνταξειδιῶτες στὸν χῶρο καὶ στὸν χρόνο. Ἐχουμε σταματήση γιὰ νὰ γνωρισθοῦμε μεταξύ μας, νὰ ἀγαπήσουμε ὁ ἔνας τὸν ἄλλο καὶ νὰ μοιρασθοῦμε αὐτὰ ποὺ ἔχουμε. Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας εἶναι παροδικὸς καὶ πολύτιμος.