Ἐὰν αἰσθανόμεθα πὼς κάτι ἔχουμε κάνει λάθος… Ἤ, πὼς κάτι ἔχουμε ἀντιληφθεῖ στραβά… Ἤ, πὼς ἡ πορεία μας εἶναι δίχως στόχο… …πάντα μποροῦμε νὰ σταθοῦμε, νὰ ἀνασάνουμε καὶ νὰ τὰ ξαναπιάσουμε ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή!
Διαχειριζόμενοι τοὺς φόβους μας, «ξεκλειδώνουμε» τὶς ἐναλλακτικές μας
Ὄχι τώρα πιά… Εἰδικῶς ἐμεῖς, ποὺ τὰ τελευταία χρόνια διαβιοῦμε σὲ συνθῆκες ἀκρότητος, καλὸ εἶναι νὰ σταθοῦμε, νὰ ἡρεμήσουμε, νὰ πάρουμε βαθειὲς ἀνάσες καὶ νὰ ἀνασυνταχθοῦμε. Τὰ γεγονότα τρέχουν, οἱ ἀνάγκες ἐπιβιώσεως διαρκῶς μᾶς ἀποῤῥοφοῦν χρόνο καὶ ἀπομένουν ἐλάχιστες στιγμὲς γιὰ νὰ σχεφθοῦμε ψύχραιμα καὶ νὰ διαχειρισθοῦμε τὰ συναισθήματά μας μά, κυρίως, τοὺς φόβους μας…
Ἀντέχεις;
Ἀντέχεις τήν ἐλευθερία; Ἀντέχεις νά παλέψῃς, νά ἀγωνισθῇς, νά πολεμήσῃς γιά αὐτήν;;; Ἀντέχεις νά θυσιασθῇς ἐάν ἀπαιτηθῇ;
Ῥίξε ἐσὺ τὸν σπόρο στὸ καλὸ χωράφι…
…καὶ μὴ νοιάζεσαι…!!! Ἀναλαμβάνει ἡ Φύσις μετά…
Ὅλη ἡ ἑορτὴ εἶναι στὴν …στιγμή!!!
Κάποιες φορὲς στὴν ζωή μας διαπιστώνουμε πὼς «σὲ μίαν μόνον στιγμὴ ζήσαμε μίαν ζῳή»!!! Αὐτὲς οἱ στιγμές, δύσκολες ἤ ὄμορφες, εἶναι κι αὐτὲς ποὺ χαρακτηρίζουν ὅλην τὴν πορεία μας. Τὸ ἐὰν θὰ εἶναι πολλὲς ἤ ὄχι ὅμως ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ ἐμᾶς.