Ἀποχαιρετοῦμε ὅλα ὅσα τελείωσαν μὲ σεβασμό, ἀγάπη καὶ ἀποφασιστικότητα. Διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ τελείωσαν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψουν στὶς ζωές μας καὶ μόνον οἱ ἀναμνήσεις μας εἶναι αὐτὲς ποὺ θὰ τὰ κρατοῦν ζωντανὰ μέσα μας. Διότι ὅταν κάτι τελειώνῃ τελειώνει… Τὸ πότε ὅμως ἐμεῖς θὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε εἶναι μία ἄλλη ὑπόθεσις.
Μποροῦμε κάθε στιγμὴ νὰ ἐπιλέξουμε … νὰ ἐμπιστευόαστε ἀντὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐλέγχουμε … νὰ συμμετέχουμε ἀντὶ νὰ βαριόμαστε …
Τὸν κακό μας ἑαυτό. Τὴν βολή μας. Τὶς πεποιθήσεις μας. Τὶς ὀπτικές μας. Τὶς ἀπόψεις μας. Τοὺς φόβου μας… Διότι τὸ πρῶτο καὶ μεγαλύτερον πρόβλημά μας δὲν εἶναι ἡ κάθε μορφῆς καὶ εἴδους ἐξουσία, ἀλλὰ ἡ δική μας στάσις ἀπέναντί της.
Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ξεκινάει ἀπὸ μέσα μας. Ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι ἐκείνη ποὺ τῆς δίνει τὴν ἄδεια νὰ ῥέῃ ἀπὸ μέσα πρὸς τὰ ἔξω. Γιὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ καὶ νὰ βγῇ ἔξω στὸ φῶς θὰ πρέπη νὰ ἁπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ στρώματα τοῦ θυμοῦ, τοῦ φόβου καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ ποὺ τὴν καλύπτουν σὰν ἔνα παλαιὸ βερνίκι.
Οἱ ἡμέρες ποὺ διανύουμε, ἐδῶ καὶ καιρό, εἶναι ἰδιαιτέρως σκληρὲς καὶ ἐπίπονες γιὰ ὅλους μας. Ὄχι τόσο (τώρα πιά!!!) διότι συνειδητοποιηοῦμε πὼς ὅλα καταῤῥέουν μὲ ἀπίστευτες ταχύτητες, ἀλλὰ κυρίως διότι ἀρχίζουμε, σιγὰ σιγά, νὰ ἀναρωτόμεθα γιὰ τὸ πόσο σημαντικὰ εἶναι ὅλα αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε γιὰ σημαντικά, καθὼς φυσικὰ καὶ ποιὰ εἶναι αὐτὰ γιὰ τὰ ὁποία … Συνέχεια
Σήμερα ἀποφάσισε νὰ χρησιμοποιήσῃς τὴν δύναμή σου μὲ σοφία γιὰ τὸ καλό σου καὶ τὸ μεγαλύτερο καλὸ ὅλων ἐκείνων ποὺ εὑρίσκονται γύρω σου. Δὲν ἔχεις ἰδέα πόσες ζωὲς ἀγγίζει μέχρι τώρα στὴν ζωή σου… Ψυχὲς ποὺ ἔψαχναν για ἀγάπη, ἀποδοχή, στοργὴ καὶ ὁλοκλήρωση καὶ ἐσὺ μπόρεσες νὰ τὶς θεραπεύσῃς μὲ τὴν μαγική σου δύναμη.
