Εἴτε τὸ συνειδητοποιοῦμε, εἴτε δὲν τὸ συνειδητοποιοῦμε, διανύουμε μίαν ἀπὸ τὶς δυσκολότερες περιόδους καὶ τοῦ ἀτομικοῦ μας βίου, μὰ καὶ τῆς Ἀνθρωπότητος. Ἀγνοῶντας δὲ τὸ γενικότερον ἱστορικὸ πλαίσιον, ἐφ΄ ὅσον ἡ ἐπίσημος ἱστορικὴ ἐκδοχὴ μᾶς ἔχει «πείση» γιὰ τὸ «πόσο τυχεροὶ εἴμαστε ποὺ διαβιοῦμε στὸν σημερινό μας πολιτισμό», εἶναι ἀπὸ δύσκολο ἔως ἀδιανόητον τὸ νὰ … Συνέχεια
Οἱ Ὄμορφοι Ἄνθρωποι…
Οἱ ὄμορφοι Ἄνθρωποι… Δὲν θὰ σὲ ῥωτήσουν ποτὲ ἄν πονᾷς… Τὸ ξέρουν ἀπὸ τὸ βλέμμα σου, ἀπὸ τὸν ἦχο τῆς φωνῆς σου, ἀπὸ τὸν ῥυθμὸ τῆς ἀνάσας σου, ἀπὸ τὴν ἐκκωφαντικὴ σιωπή σου!!!
Ξε-«σκονίζοντας» τὶς ἀπόψεις μας ὑποχρεούμεθα νὰ ἑστιάσουμε στὰ χρήσιμα!!!
Ὡς ἔχουμε πολλάκις δηλώση (καὶ ἀποδείξη), κατ’ ἐμᾶς, ἡ πληροφορία δὲν δύναται νὰ εἶναι χρήσιμος ἢ ἄχρηστος, ἀπὸ μόνη της, ὅσην ἀλήθεια κι ἐὰν ἐμπεριέχῃ. Ἡ πληροφορία γίνεται χρήσιμος ἢ περιττὴ ἀναλόγως μόνον τῆς ἐρμηνείας της. Ἡ ἐρμηνεία ὅμως προέρχεται ἀπὸ τὸ σύστημα πεποιθήσεώς μας καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δυνάμεθα νὰ παρέμβουμε οὐσιαστικῶς. Ἐπὶ πλέον εἶναι … Συνέχεια
Ἡ ζωώδης φύσις μας.
Κάθε διαμόρφωση τοῦ ἀνθρώπου, κάθε πνευματικὴ καλλιέργεια καὶ κάθε πολιτισμὸς βασίζονται σὲ μιὰ συμφωνία γιὰ τὸ ἐπιτρεπτὸ καὶ τὸ ἀνεπίτρεπτο, τὸ καλὸ καὶ τὸ κακό, τὸ σωστὸ καὶ τὸ λάθος. Ὁ ἄνθρωπος πάντοτε εἶναι σὲ ἔναν δρόμο μεταξὺ πρωτογόνου καὶ ἀνθρώπου τοῦ μέλλοντος καὶ ἔχει πάντα πολλά, ἀναρίθμητα πολλὰ νὰ καταπιέσει μέσα του, νὰ … Συνέχεια
Μία Σελήνη μᾶς ἀλλάζει τὶς διαθέσεις…
Πάντα μία Σελήνη σκοτεινὴ κι ἀπόμακρη εὐθύνεται, γιὰ τὶς μικρές, νυκτερινέςμας μελαγχολίες…
Θά ὑπομείνουμε κι ἄλλο;
Καί πόσο ἀκόμη; Ἔως ποῦ μπορεῖ νά φθάσῃ ἡ κατρακύλα; Ἔως πότε θά ἀνεχόμεθα τόσες Ὕβρεις; Ἔως πότε θά ὑπομένουμε τόν ἐξευτελισμό μας ὡς Ἔθνος καί ὡς Ἄνθρωποι; Ὑπάρχει χαμηλότερα στήν κλίμακα αὐτῶν πού βιώνουμε; Γιά πόσο λοιπόν ἀκόμη θά κρατήση ὁ ξεπεσμός; Ἔως ποῦ θά ἀνεχόμεθα τό ὅλο καί χείριστον περιβάλλον τοῦ κόσμου μας; … Συνέχεια