Ἡμέρες ποὺ εἶναι ἄς εὐχηθοῦμε. Μὰ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα στὸ μυαλό μας ἄς κρατοῦμε ζωντανὴ τὴν σκέψιν τῆς Ἐλευθερίας. Αὐτὴ μᾶς κρατᾶ ζωντανοὺς καὶ μᾶς δίδει δυνάμεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη μας, γιὰ αὐτὴν θὰ ἀγωνιστοῦμε, γιὰ αὐτὴν θὰ πεθάνουμε, ἐὰν ἀπαιτηθῇ.
Ἡ πρώτη ἡμέρα τοῦ χρόνου
Τρέμουν τα πόδια. Από το κρύο εκ πρώτης όψεως. Δεκέμβρης μήνας, πάει ο παλιός ο χρόνος. Επί της ουσίας, από αυτό που πάει να κάνει. Αυτό ανθρώπου νους δεν θα το χωρούσε. Ούτε κι ο δικός του ένα χρόνο, ίσως κι ένα μήνα πριν.. Ούτε και τώρα. Και τώρα δεν ξέρει αν θα βρει τη … Συνέχεια
Ὁ ἀπὸ μηχανῆς θεὸς μέσα μας εἶναι.
Tὸν 20ό αἰῶνα, λένε, πὼς προοδεύσαμε. Ἴσως, τεχνολογικὰ μᾶλλον. Ἀλλὰ δεν εὐτυχήσαμε σὰν ἄνθρωποι. Γι’ αὐτό, τὸν 21ο αἰῶνα θὰ δρέψουμε τοὺς καρποὺς τοῦ 20οῦ, τὴν ἀλαζονεία δηλαδὴ καὶ τὴν πνευματική μας πενία,
Ἡ ξενητεμένη
…Χιλιάδες χρόνια πέρασαν γιὰ νὰ φανῆς καὶ πάλι! Ὤ! δόξα νάχη τἄγνωστο λισγάρι τοῦ χωριάτη ποῦ κύλισε τοῦ τάφου σου τὴν πέτρα κι ἀναστήθης! Κ᾿ εἶδες τὸν κόσμο ἀλλοιώτικο, καὶ τὴν Ἑλλάδαν ἄλλη καὶ ξένη τὴν Ἀνατολὴ καὶ βάρβαρη τὴ γῆ σου, καὶ σὰ νὰ μὴν τὴ γνώρισες, διάβηκες πρὸς τὴ Δύση!
Φτωχοὺς ἔχουμε, μὰ ὄχι φουκαράδες…
Γιατί νά κάθομαι νά βρίζῳ; Γιατί νά λέῳ πώς ἔφυγα καί γλύτωσα; Γιατὶ ῥὲ Ἄτταλε δὲν εἴμαστε ὅλοι ἴδιοι, μοῦ λὲν τάχα μας… Βρὲ τὸ …ὄνειρο τοῦ κάθε ῥαγιᾶ εἶναι νὰ πάῃ στὰ μπουζούκια! Ὑπάρχουμε κι ἐμεῖς που ὑποφέρουμε ἀκούγοντας πόσο ὡραία ἦταν ψές ΦουΚαρράδες ὅλης τῆς Ἐπικρατείας Ἐνωθεῖτε… Φᾶτε ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπ’ τὰ Χριστούγεννα … Συνέχεια
