Ἀπὸ τὴν ἐχθεσινή μου «βόλτα» στὴν Παραλία τοῦ Σιδαρίου, στὴν Βόρεια Κέρκυρα.
Μέσα ἀπὸ τοὺς λίθους…
Πέτρες… Ἄλλες «ἀγριεύουν» καὶ ἄλλες χαϊδεύουν τὸ βλέμμα… Λίθοι ἀπὸ τὸ Ἱερὸ τῆς Λαφρίας Ἀρτέμιδος καὶ τὸν Ναὸ τῆς Παναχαΐδος Ἀθηνᾶς, ἔως τοὺς λίθους τῶν Ἐνετῶν…
Ὁ Ἔρως συναρπάζει καὶ σμίγει τοὺς ἀνθρώπους…
«Ζυγώνει τὴν ψυχὴ καὶ θέλει νὰ σοφιλιάσῃ, […]ὁ Ἔρωτας συναρπάζει καὶ σμίγει μὲ βία τοὺς ἀνθρώπους, ὀχτροὺς καὶ φίλους, καλοὺς καὶ κακούς, εἶναι μιὰ πνοὴ ἀνώτερή τους, ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία κι ἀπὸ τὰ ἔργα τους.
Ὁ «Παράδεισος»
Πίνακας ζωγραφικὴς μὲ θέμα: «ὁ Παράδεισος»!!!
Οἱ ἄνθρωποι δίνουν μόνον αὐτὸ ποὺ διαθέτουν…
Μακάρι νὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε, μακάρι νὰ μπορούσαμε νὰ ἰσχυρισθοῦμε πὼς ὅλοι οἱ ἄνθρωπου ποὺ ἀγαπήσαμε μᾶς ἀγάπησαν καὶ ἐκεῖνοι ἤ ὅτι εἶχαν τὸ ἴδιο σύστημα ἀξιολογήσεως μὲ ἐμᾶς ἤ ὅτι ἐσκέπτοντο μὲ τὸν ἴδιο τρόπο. Ξέρω ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ συναίσθημα δὲν εἴμαστε μόνοι, ἀλλὰ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὸ ἔχουν βιώσει…