Εἴμαστε μίαν ὡραία ἀτμόσφαιρα σὲ αὐτὴν τὴν χώρα… Ὁ ἕνας πετᾶ τὴν μπάλα στὸν ἄλλον. Οὐδεὶς ἔχει τὴν εὐθύνη καὶ ὁ πολίτης στὴν μέση παρακολουθεῖ τὸ πλιάτσικο ποὺ τοῦ κάνουν. Δεῖτε κι ἀπολαῦστε ἀπάντηση τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, σὲ ἐπώνυμο καταγγελία καταθέτου πού, ἡ ἐν λόγῳ τράπεζα τοῦ πῆρε χρήματα ἀπὸ ἀκατάσχετο λογαριασμό.
Ποιός εἶναι, λέει, ὁ Γιᾶν Φᾶμπρ πού ὁ Ἀλέξης Τσίπρας καὶ ὁ Ἀριστείδης Μπαλτᾶς ἔχρισαν πρό δύο ἐτῶν πρόεδρο τοῦ Φεστιβάλ Ἀθηνῶν;;;
Διότι ὅλοι μας, ἂλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἕναν …«καρανίκα» τὸν κουβαλᾶμε μέσα μας… …ἐφ’ ὅσον αὐτός, ὁ κάθε λογῆς …«καρανίκας» ἐπέτυχε νὰ γίνῃ …χαλίφης εἰς τὴν θέσιν τοῦ χαλίφου ἀν τὶ ἡμῶν! Κάνω λάθος; Ἤ ὄχι;
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες, σὰν τὴν σημερινή, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὶς μνῆμες μας. Δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν ῥίζα μας… Τέτοιες ἡμέρες, στὴν δική μας ἱστορία, εἶναι πολλές… Πάρα πολλές… Κι ἔχουμε πολὺ αἷμα νὰ θρηνήσουμε….
Όταν δούλευα, ως ελεύθερος ρεπόρτερ, στην εφημερίδα «ΠΡΩΤΗ», είδα στα περιοδικά μία φωτογραφία με τα …πόδια του Ανδρέα Παπανδρέου. Οι γάμπες του πρησμένες, να ξεχυλίζουν και να καλύπτουν τις κάλτσες και τα πόδια του, μετά βίας να χωρούν στα παπούτσια.
Ὅλοι θέλουν νὰ μὲ …«σώσουν»!!! Ὅλοι… Διότι ἐγὼ ἀδυνατῶ νὰ σωθῶ μόνη μου. Διότι ἐγὼ δὲν ξέρω… Διότι ἄλλοι πάντα γνωρίζουν καλλίτερα ἀπὸ ἐμέναν…
