Χρειάζεται νὰ ἐπανατοποθετηθοῦμε στὰ πάντα. Κι ὄχι μόνον σὲ ὅσα ἐμεῖς διαπιστώσαμε πὼς κάτι κάναμε λάθος. Χρειάζεται νὰ διευρύνουμε τὶς ὀπτικές μας, νὰ τὶς ἀπαλλάξουμε ἀπὸ κατάλοιπα καὶ νὰ ἐπανεξετάσουμε τὸν κόσμο μας μὲ ἄλλα πρίσματα. Τὸ νὰ ἐμμένουμε σὲ ὅλα αὐτά, ποὺ ἕνα πρὸς ἕνα, ἀποδεικνύονται λάθος, συνιστᾶ βλάβες, ἀτομικὲς καὶ κοινωνικές.
Πολλὰ πράγματα τὰ μπερδέψαμε… Πολλὲς ἔννοιες μᾶς τὶς ἀλλοίωσαν… Πολλὲς ἀλήθειες μᾶς τὶς ἀπέκρυψαν… Πολλὰ ψέμματα παπαγαλίσαμε… Πολλὲς ἀνοησίες μιμηθήκαμε… Πολλὲς βρωμιὲς ἀνεχθήκαμε…
Θυμήσου μόνον τὰ ὄμορφα… …γιὰ νὰ πάρῃς δυνάμεις!!!
Ὅσο οἱ καθημερινές μας πιέσεις πολλαπλασιάζονται, σὲ ἀτομικὰ καὶ κοινωνικὰ ἐπίπεδα, τόσο ἡ ἀμφιβολία φωλιάζει μέσα μας καὶ τόσο περισσότερο ἀναφύονται κάθε λογῆς φόβοι καὶ ἀνασφάλειες. Λογικῶς καὶ μόνον ὅλα μᾶς ὁδηγοῦν σὲ μίαν ἀχαρτογράφητο ἄβυσσο, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, ποὺ διαρκῶς δυσχεραίνουν, κάτι μέσα μας μᾶς ὑπενθυμίζει διαρκῶς πὼς πρέπει … Συνέχεια
Ἡ βασιλεία τῆς καφρίλας εἶναι γεγονὸς καὶ ὅλοι μας ἀντιλαμβανόμεθα πὼς πρὸ πολλοῦ ἔχει καταπατήση κάθε Ὅριον. Ὅμως, ἐπὶ τέλους, δὲν ἀρκεῖ πλέον μόνον νὰ τὸ βλέπουμε ἀλλὰ καὶ νὰ περιορισθῇ!!!
Ἀρκεῖ νὰ κάνουμε τὸ πρῶτο βῆμα. Ἀρκεῖ νὰ λάβουμε τὶς ἀποφάσεις μας καὶ νὰ δεσμευθοῦμε γιὰ αὐτές…
