Πάντα προσπαθοῦσα νὰ εὕρω τὶς λέξεις γιὰ νὰ περιγράψω τὸ ξεκίνημα μιᾶς ἱστορίας ἀγάπης, ἀλλὰ δὲν ἔχω καλλίτερη ἀρχὴ ἀπὸ αὐτή: Νόμιζα ὅτι εἶμαι πλούσιος ἔχοντας ἔνα λουλούδι μοναδικὸ στὸν κόσμο καὶ νὰ τώρα ποὺ δεν ἔχω παρὰ ἔνα κοινὸ τριαντάφυλλο. Καὶ πέφτοντας στὸ χορτάρι ἔκλαψε.
Σχετικὰ μὲ αὐτὴν τὴν ἱστορία μὲ τὸ 19χρονο «μοντέλο» ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη, ποὺ κινδυνεύει νὰ καταδικασθῇ σὲ ἰσόβια στὸ Χὸνκ Κόνκ…. …καὶ μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸ στὸ δρᾶμα ποὺ περνᾶ αὐτὴν τὴν περίοδο ἡ κοπέλα καὶ ἡ οἰκογένειά της… Καταθέτω κάποιες σκέψεις μου…
Ἂν ἀληθεύουν τὰ δημοσιεύματα ὅτι οἱ τράπεζες θὰ παράσχουν στεγαστικὰ δάνεια στοὺς συμμετέχοντες στοὺς ἠλεκτρονικοὺς πλειστηριασμοὺς τῶν κατοικιῶν ποὺ προέρχονται ἀπὸ κόκκινα δάνεια γιὰ ὀφειλὲς ἄνω τῶν 300.000 εὐρῶ, -καὶ δεν ἔχω κάποιον λόγο νὰ τὰ ἀμφισβητήσω- ἀντιλαμβάνεσθε τὸ τὶ ἔρχεται.
Σὸκ προκαλεῖ στὴν ἀγορὰ ἡ διαπίστωσις ὅτι δὲν ἔχει νόημα νὰ ἀνοίγῃς τρίτη Κυριακὴ μέσα στὸν Δεκέμβριο, πλὴν τῶν παραδοσιακῶν δύο τῶν προηγουμένων ἐτῶν, λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ καταστήματα ἄνοιγαν ἐπειδὴ οἱ πελάτες εἴχαν πάρῃ τὸ παραδοσιακὸ δῶεο τῶν Χριστουγέννων, προκαλώντας ἔκπληξη στὸ ὅτι γιὰ νὰ ψωνίσῃ κάποιος χρειάζεται νὰ ἔχῃ χρήματα!
«Ὁ φόβος ἐνεργοποιεῖ τὴν λάθος ἀνάπτυξη τοῦ ἐγκεφάλου» Τὰ προτεσταντικῆς ῥοπῆς ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα ἐπλήρωσαν ἕνα βαρύτατον τίμημα γιὰ τὴν συμπεριφορικὴ καταστολὴ τῶν ἐγκληματικὰ ἀσυνειδήτων ἐπιστημόνων τους: τὴν δραστικὴ μείωση τῆς εὐφυΐας καὶ τῆς δημιουργικότητος (σὲ τέχνες καὶ ἐπιστῆμες, στὴν πολιτική, στὴν οἰκονομία – παντοῦ). Κι αὐτὸ συνέβη σὲ ὅλους τους, ὄχι μόνον δηλαδὴ στοὺς ὑπηκόους … Συνέχεια
Τότε φρόντισε νὰ μὴν εἶναι χρῆμα. Ὄχι τοὐλάχιστον στὸν δρόμο. Διότι, ἐκεῖ, στὸν δρόμο, τὰ κυκλώματα ἐκμεταλλεύσεως ἀνηλίκων καλὰ κρατοῦν καί, τὰ δυστυχῆ αὐτὰ πλάσματα, ποὺ σύρονται κάθε ἡμέρα καὶ σὲ διαφορετικὸ «στέκι», λαμβάνουν, στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων, μόλις ἕνα πιάτο μὲ φαγητό. Κι αὐτὸ ἐάν…
