Λοιπόν, ἐὰν εἶναι δύσκολο, τότε ναί, κακῶς ἀναζητοῦμε. Διότι κάθε ἐπιλογή μας θέλει ὧρες κι ὧρες ἀναλύσεως, ἐρεύνης, προβληματισμῶν, ἀγωνίας, φόβου, ἀνασφαλείας…
Ἄρα ἡ ζωὴ εἶναι μία κόλασις καὶ πολὺ καλὰ θὰ κάνουμε νὰ τὴν παρατήσουμε ἥσυχη…. Νὰ μὴ τὴν κουράζουμε καὶ νὰ μὴ μᾶς κουράζῃ…
Ἐάν ὅμως δέν εἶναι ἔτσι;
Συνέχεια
Μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία, κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του. Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.
Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη. 
Η διαφορά μεταξύ λογικών και επαγωγικών σκέψεων.
Υπήρχε μια φορά σ’ ένα μικρό χωριό ένας φτωχός γεωργός που χρωστούσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό σε ένα τσιγκούνη γέρο και έφθανε ο καιρός που θα έπρεπε να του το επιστρέψει.
Ο γεωργός είχε μια πολύ όμορφη κόρη την όποια λιγουρευόταν ο γέρο-κατεργάρης και έτσι του πρότεινε μια συμφωνία.
Του είπε ότι θα ακυρώσει το χρέος αν θα μπορούσε να παντρευτεί την κόρη του.
Ο αγρότης και η κόρη του ένιωσαν αηδία για την πρόταση αυτή.
Μετά το τέλος του μαθήματος ο δάσκαλος ζήτησε από τους μαθητές του να κάνουν μια εργασία: Έπρεπε να γράψουν σε μια λίστα αυτά που κατά τη γνώμη τους ήταν τα σημερινά «επτά θάυματα του κόσμου». Όσα, δηλαδή, πίστευαν ότι υπερτερούν σε μέγεθος και αξία για τον άνθρωπο στη σύγχρονη εποχή. Το μυαλό όλων, βέβαια, -χωρίς να πολυσκεφτούν- πήγε αμέσως σε κτίρια και μνημεία που κατασκεύασαν σπουδαίοι άνθρωποι ανά τον κόσμο. Έτσι ο κάθε μαθητής ξεχωριστά ξεκίνησε την απαρίθμηση… Παρότι υπήρξαν κάποιες διαφωνίες μεταξύ των μαθητών, οι περισσότερες γνώμες των παιδιών έδειχναν να συγκλίνουν σε συγκεκριμένα «θαύματα» τα οποία αφορούσαν στα παρακάτω:
1. Οι πυραμίδες της Αιγύπτου
2. Το Τaj Mahal
Ξαναδιάβασα πρόσφατα το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ με τίτλο “Ιστορίες να σκεφτείς” και σας παραθέτω από κάτω ακριβώς μια ιστορία που μου άρεσε και με έκανε να σκεφτώ πολύ. Πόσες τελικά στιγμές απ’ τον χρόνο μου έχω βιώσει την ευτυχία; Αλήθεια αν εσείς σκεφτείτε όλο αυτό τον χρόνο που έχετε ζήσει πόσες στιγμές ευτυχίας μπορείτε να καταγράψετε στο δικό σας τετράδιο; Μήπως η ζωή μας έχει γίνει τόσο πολύ γρήγορη που ξοδεύουμε τον χρόνο μας για να εργαζόμαστε, για να πληγώνουμε τους άλλους και για να αφήνουμε στιγμές να περνούν;
Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή …
Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει, όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει.
Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.
Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη Συνέχεια
