…σὲ κάτι καλλίτερο, παραμένω ἀκινητοποιημένος.
Ἐλπίζοντας στὴν λύπησιν, στὴν κατανόησιν, στὴν συμπόνια τῶν κρατούντων, τοὺς δίδω πιστώσεις χρόνου…
Ἐλπίζοντας στὶς ἐλάχιστες, ἔως ἀνύπαρκτες, πιθανότητες, τῆς βελτιώσεως τῶν κοινωνικῶν δεδομένων, ἀδρανοποιοῦμαι ὅλο καὶ περισσότερο. Συνέχεια →

Ἡ προσωπικὴ πορεία τοῦ κάθε ἑνὸς ἀπὸ ἐμᾶς εἶναι μία καθαρὰ ἀτομικὴ ὑπόθεσις.
Ὅποια ἐπιλογή μας σχετίζεται μὲ τοὺς ἄλους εἶναι πάντα κάπως …ῤευστὴ καὶ  μετέωρη, διότι οἱ προθέσεις τῶν ἄλλων, καθὼς καὶ οἱ πράξεις τους, εἶναι δική τους εὐθύνη.
Ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ προασπίζουμε τὶς ὅποιες ἐπιλογές μας καὶ νὰ ἐξακολοθοῦμε τὴν πορεία μας, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν θὰ μᾶς συντροφεύουν, ἤ ὄχι, ἄλλοι ἄνθρωποι. Συνέχεια →

Κάποιος φίλος ἔλεγε πρὸ ἡμερῶν πὼς «ἡ φυσικὴ ἐπιλογὴ καθορίζεται ἀπὸ τὸν θάνατο»!!!
Χαμογέλασα, διότι, κατὰ βάθος, συμφωνοῦσα ἀπολύτως μαζύ του.

Ὁ Θάνατος, ὅταν μᾶς ἀπειλῇ, τότε εἶναι ποὺ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ, μὲ ὅλες μας τὶς αἰσθήσεις, γιὰ τὸ ἐὰν θὰ παλέψουμε γιὰ τὴν ζωή μας ἤ γιὰ τὸ ἐὰν θὰ παραιτηθοῦμε ἀπὸ τὴν ζωή. Καὶ οἰ σημερινὲς συνθῆκες διαβιώσεώς μας, σταδιακῶς, μᾶς ὀδηγοῦν σὲ ἐκεῖνο τὸ ὅριον ποὺ θὰ πρέπη νὰ ἐπιλέξουμε γιὰ τὸ ἐὰν θὰ παραδοθοῦμε στὸν παράγοντα …«τύχη», καὶ μᾶλλον στὸν Θάνατο, ἤ ἐὰν θὰ διεκδικήσουμε τὴν ζωή. Συνέχεια →

Ὄχι ἀκόμη γιὰ μακρυνὰ ταξείδια.
Οὔτε γιὰ ἐξωτικὲς ἐξερευνήσεις…
Οὔτε κἄν γιὰ νὰ κερδίσουμε τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιβιώσεως…
Καλῶς ἤ  κακῶς, τὶς ὧρες ποὺ ΔΕΝ θὰ μποροῦμε νὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὸ πραγματικὸ ταξείδι τῆς ζωῆς μας, καταπιανόμεθα μὲ ὅλα τὰ παραπάνω κι ἄλλα τόσα.
Γιά ποῦ λοιπόν;;; Πῶς; Ἀπό ποιάν διαδρομή;;; Συνέχεια →

Ὅ,τι καὶ νὰ γίνῃ… Ὅσο δύσκολα κι ἐὰν εἶναι τὰ γεγονότα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε…
Ἐμεῖς, γιὰ τὴν ὥρα, ὀφείλουμε  νὰ κρατᾶμε δυνάμεις. Ὀφείλουμε νὰ δυναμώνουμε τοὺς ἐαυτούς μας γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν μεγάλη καταιγίδα ποὺ ἔρχεται… Διότι ἡ καταιγίδα δὲν ἔχει φθάσει ἀκόμη… Πλησιάζει… Συνέχεια →