Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ εἶναι κάποιος αὐτὸς ποὺ πρέπει νὰ εἶναι.

Χρειάζεται τελικὰ θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ δίδουν οἱ ἐπιλογές του.
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν σύνδεση μὲ τοὺς ἄλλους.
Θάῤῥος γιὰ νὰ διευθύνει μόνος του τὴν ζωή του, νὰ καθορίσει τὴν Μοίρα του, νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη γιὰ Συνέχεια →

Ὀφείλω νὰ ἀναγνωρίζω καὶ νὰ ἀντιμετωπίζω τὴν βία!!!

Ἀλλά ποιᾶς βίας; Νὰ τὸ ξεκαθαρίζουμε…
Διότι σκέτος ὁ τίτλος δὲν λέει καὶ πολλὰ πολλά…
Ἄς τὰ ἐξετάσουμε λοιπὸν ἕνα ἕνα τὰ ζητήματα.

Εἶμαι Φύσει ἐπικοινωνιακὸς Ἄνθρωπος, ἐκτὸς ἀπὸ ἐλάχιστες περιπτώσεις ποὺ κάποιος παραβιάζει ἤ ἀκυρώνει τὰ ὅριά μου, τὴν ἀλήθεια ἤ ὅταν ἀδικῇ ἐμέναν καὶ τὸ περιβάλλον μου. Σὲ αὐτὲς τὶς περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες αἰσθάνομαι, ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων, πὼς ἐπὶ πλέον Συνέχεια →

Δὲν εἶμαι μόνον νερό! Εἶμαι κι ἀέρας.

Τὰ 2/3 τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος  ἀποτελεῖται ἀπὸ νερό. Ἄρα κι ἐγὼ, κατὰ ἕνα μεγάλο μου μέρος, κατὰ τὰ 2/3 μου, εἶμαι νερό. 

Τὸ Ὕδωρ (νερό) ὅμως ἀπὸ τὴν χημεία μαθαίνουμε πὼς ἀποτελεῖται ἀπὸ δύο ἄτομα ὑδρογόνου καὶ ἕνα ὀξυγόνου. 

Τὸ ὀξυγόνον ὄμως παραμένει τὸ κύριον συστατικὸν τοῦ σώματός μας. Ὅπως καὶ τοῦ ἀέρος ποὺ ἀναπνέουμε. 

Συνέχεια →

Δίχως κίνητρο δὲν μπορῶ νὰ τὰ καταφέρω.

Κάποτε κάποιος κυνηγοῦσε τὸ ὄνειρό του καὶ περνοῦσε μιὰ καταστάσι μεγάλης ἐνδείας. Κάποιος λοιπὸν τοῦ λέει μιὰν ἡμέρα:
Γιατί δέν τά παρατᾶς νά εὕρῃς μιά ἅλλην δουλειά;
Καὶ ἐκεῖνος τότε ἀπήντησε: Συνέχεια →

Μήπως ὅλα συμβαίνουν γιά καλό;

Νοιώθω πὼς κάτι ὑπέροχο εὑρίσκεται στὸν δρόμο καὶ ὅτι αὐτὲς οἱ δυσκολίες μᾶς προμηθεύουν καὶ μὲ εὐκαιρίες προκειμένου νὰ μάθουμε καὶ νὰ ἀναπτυχθοῦμε. Συνέχεια →

Μὰ ἕνα θυμᾶμαι πάντα…

Νὰ ἀγαπῶ καὶ νὰ σέβομαι, κάτω ἀπὸ οἱεσδήποτε συνθῆκες, τὸν ἑαυτόν μου.
Πρῶτα κι ἐπάνω ἀπ΄ ὅλα ἐκτιμῶ αὐτὸ ποὺ ἔχω, ποὺ εἶμαι, ποὺ ἔγινα…
Τιμῶ τὸ ἐχθές μου καὶ τὸ ἀνασκαλεύω συχνά, διότι μέσα ἀπὸ ἐκεῖ πηγάζει ἡ ὁποία μου σοφία. Συνέχεια →