Γιατί ῥωτάμε τί κάνεις; ἂν δέν ἐνδιαφερόμαστε πραγματικά γιά τόν ἄλλον;
Εἶναι μιὰ ἀλλόκοτος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό…
Μία φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Στὸν δρόμο γιὰ τὴν ἐλευθερία πρῶτα τὸν ἑαυτόν μου ἀντιμάχομαι!
Πρῶτα πρέπει νὰ ἐλέγξω τὰ πάθη μου καὶ νὰ τὰ χειραγωγήσω.
Πρῶτα πρέπει νὰ ἀπεκδυθῷ τῶν πλαστῶν ἀναγκῶν μου καὶ νὰ ἀναγεννηθῶ μόνον μὲ τὶς πραγματικές μου ἀνάγκες, ἀφήνοντας πίσω μου ὅλα τὰ φτιασίδια καὶ τὰ τεχνητά στολίδια… Σὲ αὐτὸν τὸν πόλεμο, ὅπως καὶ σὲ κάθε πόλεμο, ὁ πολεμιστὴς πρέπει νὰ μπορῇ νὰ κουβαλᾶ ΜΟΝΟΝ τὰ ὅπλα του καὶ τίποτα περσισσότερο…
Πρῶτα πρέπει νὰ καθαρθῷ ἀπὸ συνήθειες, ἤθη κι ἔθιμα τῆς πολυετοῦς σκλαβιᾶς μου, ἀναγνωρίζοντάς τες, καὶ μετὰ νὰ θεωρήσω πὼς ναί, ἔχω δικαίωμα στὴν ἐλευθερία…
Ὅσο ἀντέχει…
Πολλὲς φορὲς πασκίζουμε, ἀκόμη καὶ διὰ τῆς βίας, νὰ …«βοηθήσουμε» ἄλλους νὰ καταλάβουν, αὐτὰ ποὺ ἐμεῖς ἔχουμε ἀντιληφθεῖ.
Καὶ πασκίζουμε, καὶ πιέζουμε, καὶ ἀγωνιοῦμε….
Καὶ θυμώνουμε… Καὶ μαλώνουμε… Καὶ φωνάζουμε… Καὶ ἀπογοητευόμεθα…
Ἔ καί; Γιατί τόσο πολύ ὑποφέρουμε γιά αὐτά πού οἱ ἄλλοι θέλουν ἤ δέν θέλουν;
Γιατί διά τῆς βίας νά ἀλλάξουν τοποθετήσεις, ἀντιλήψεις, ἀπόψεις, ὀπτικές, ἀνάγκες, κατευθύνσεις;
Γιατί μέ τό ζόρι νά μᾶς ὁμοιάσουν;
Καί ποιός μᾶς διαβεβαιώνει πώς ἐμεῖς πράγματι εἴμαστε παράδειγμα πρός μίμησιν κι ὄχι παράδειγμα πρός …ἀποφυγήν; Συνέχεια
Μποροῦμε νά χρησιμοποιήσουμε σωστά τό μυαλό μας;
Ὅλοι μας ἔχουμε γεννηθεῖ μὲ ἕνα θαυμάσιο δῶρο, ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήσῃ νὰ ἐπιτύχουμε ὅ,τι δήποτε θελήσουμε.
Αὐτὸ εἶναι τὸ μυαλό μας.
Οἱ περισσότεροι ξέρουν πολὺ λίγα πράγματα γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ.
Ὅταν ἤλθαμε σὲ αὐτὴν τὴν ζωὴ οὐδεὶς μᾶς ἔδωσε ὁδηγίες χρήσεως γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ αὐτὸ τὸ θαυμάσιο ἐργαλεῖο, ἀντίθετα μὲ ἔναν ὑπολογιστή ποὺ παίρνουμε μαζύ μας ὁδηγίες γιὰ τὴν λειτουργία του. Συνέχεια
Τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὅπως κάθε πουλί, κάθε ζῶο, κάθε ψάρι ἔτσι καὶ κάθε ἄνθρωπος ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Ὁ ἄνθρωπος, πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ἐμβια ὄντα, διότι τυγχάνει καὶ σκεπτόμενος… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι… Ἀλλὰ γιὰ νὰ συμβαίνῃ αὐτὸ πρέπει νὰ προηγοῦνται ἄλλα…
Πρέπει γιὰ παράδειγμα πρῶτα νὰ σκεπτόμεθα ἐλεύθερα καὶ μετὰ νὰ ἀξιώνουμε ἐλευθέρα διαβίωσιν… Συνέχεια
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ εἶναι κάποιος αὐτὸς ποὺ πρέπει νὰ εἶναι.
Χρειάζεται τελικὰ θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ κάποιος τὴν ἐλευθερία ποὺ τοῦ δίδουν οἱ ἐπιλογές του.
Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ ζήσῃ τὴν οἰκειότητα καὶ τὴν σύνδεση μὲ τοὺς ἄλλους.
Θάῤῥος γιὰ νὰ διευθύνει μόνος του τὴν ζωή του, νὰ καθορίσει τὴν Μοίρα του, νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη γιὰ Συνέχεια