Τὴν δική μου ζωὴ ὀφείλω νὰ ζήσω.

Ὅταν συμβιβάζεσαι μὲ τὰ ὄνειρα καί τὶς ἀξίες κάποιου ἅλλου, τότε παραχωρεῖς τὴν δύναμί σου σὲ κάποιον ἄλλον.
Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο θυσιάζεις τὴν αὐθεντικότητά σου καὶ ἀποδυναμώνεις τὸν ἑαυτό σου.

Ὅταν γεννιόμαστε ἀφήνουμε πίσω μας τὸ πρῶτο μας σπίτι, ποὺ μᾶς ἔδινε ζωή, κόβοντας τὸν ὀμφάλιο λῶρο καὶ κάνοντας αὐτὴ τὴν ἔξοδο, ποὺ ὅμως εἶναι ἀπαραίτητος ὅμως γιὰ τὴν ἐπιβίωσί μας. Συνέχεια

Ὅταν κάνω αὐτὸ ποὺ χρειάζομαι νὰ κάνω…

Ὅταν ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι χαμηλὴ οἱ ἄνθρωποι προσπαθοῦν νὰ ἀποζημιωθοῦν ἀκολουθῶντας κάποια πρότυπα συμπεριφορᾶς ποὺ θὰ τοὺς δώσουν πλασματικὴ αὐτοεκτίμησι.
 Γεμίζουν τὸ κενό ποὺ τοὺς δημιουργεῖ ἡ ἔλλειψις αὐταξίας μὲ σχέσεις ἐξαρτήσεως.
Οἱ σχέσεις ἐξαρτήσεως μποροῦν νὰ εἶναι μὲ ἄλλους ἀνθρώπους, μὲ τὴν δουλειά, μὲ τὸ φαγητό, μὲ τὸ ἀλκοόλ, μὲ τὰ ναρκωτικὰ καὶ μὲ διαφόρους τρόπους συμπεριφορᾶ. Συνέχεια

Ἐὰν ἐμεῖς δὲν ἤμαστε ἤδη ἕτοιμοι…

Γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ θέλουμε, χρειαζόμεθα, ἀποζητοῦμε, οὐδὲν θὰ ἔλθουν νὰ μᾶς χαρίσουν οἱ ἄλλοι.
Αὐτὰ ποὺ πράγματι χρειαζόμεθα τὰ ἔχουμε μὲ τέτοιον τρόπο δομήσει καὶ προστατεύσει ἀπὸ ἀλλοιώσεις, μέσα μας, ποὺ θεωρητικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν περιχαρακωθεῖ ἀπόλυτα καὶ τελικῶς νὰ μὴ βάλονται ἀπὸ ἐξωτερικὲς πηγὲς κινδύνου.
Ἐὰν λοιπὸν πράγματι συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, τότε ἐμεῖς εἴμαστε πανέτοιμοι γιὰ νὰ εὕροῦμε στὴν ζωή μας καὶ νὰ μετατρέψουμε σὲ πραγματικότητά μας ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε, λαχταροῦμε, ὀνειρευόμαστε. Συνέχεια

Γιατί «ἀφηνόμεθα» ὅταν δέν μᾶς ζητοῦν κάτι;

Γιατί εἴμαστε πρόθυμοι νά δώσουμε τά πάντα σέ αὐτούς πού δέν μᾶς ζητοῦν κάτι, ἐνῶ δέν θέλουμε νά δώσουμε τό παραμικρό σὲ ἐκείνους πού ἀπαιτοῦν τά πάντα ἀπό ἐμᾶς;

Μήπως τό κάνουμε ἀπό διαστροφή, ἤ ἀπό ἐγωισμό; Συνέχεια

Ξέρεις πόσο μικροί εἴμαστε γιά νά ἔχουμε τόσο μεγάλα προβλήματα;

Μία κουκκίδα, κι ἐάν, μέσα σὲ ὅλο τὸ σύμπαν εἶναι ὁ πλανήτης μας…
Μία τόση δὰ κουκκίδα, ἀναξία λόγου, ποὺ ὅμως, γιὰ ἐμᾶς ποὺ διαβιοῦμε ἐπάνω του, εἶναι ὅλος μας ὁ κόσμος…
Καὶ τὶ κόσμος… Μέγιστος, τρανός, τρομακτικός, ἐπικίνδυνος, ἀπειλητικός…
Κι ὅμως… Συνέχεια

Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.

Μικροὶ ἤ μεγάλοι συμβιβασμοί.Ἀνύπανδρος ἡ ἐλεύθερος, μὲ παιδιὰ ἢ χωρὶς παιδιά, κάθε ἡμέρα  ὁ κάθε ἕνας κάνει τοὐλάχιστον ἕναν συμβιβασμό.

Ὑπάρχουν μικροὶ συμβιβασμοὶ ἀλλὰ καὶ μεγαλύτεροι.
 Ὑποφερτοὶ συμβιβασμοί, ποὺ εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀποδεχόμεθα πλήρως, γιατὶ ὑπάρχει μιὰ γνώσις Συνέχεια