Καὶ οἱ ἐλεύθεροι…
Ὤ, ναί… Οἱ ἐλεύθεροι…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἀντέχουν νὰ ἀποῤῥίπτουν ὅλα αὐτὰ ποὺ τοὺς δουλοποιοῦν.
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη φιλτράρουν ὅσα τοὺς σερβίρουν…
Αὐτοὶ ποὺ ἀκόμη ἐπιλέγουν νὰ εἶναι διαφορετικοί, ἄν καὶ στὰ μάτια τῶν πολλῶν …ἀλλοπρόσαλλοι! Συνέχεια →

Ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἐμπιστευόμαστε τὴν σοφία τῆς καρδιᾶς μας…
…καὶ νὰ κάνουμε ἐπιλογὲς βασισμένες σὲ αὐτό ποὺ εἶναι σωστὸ γιὰ ἐμᾶς, Συνέχεια →

Πολλὲς φορὲς ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ τί σημαίνει χρόνος.
Πασκίζω νὰ συνειδητοποιήσω τὸ τὶ ἀκριβῶς ἔχω ἀφίσει ἐγὼ πίσω μου, κατὰ τὴν διάρκεια τῆς διαβιώσεώς μου ἐπὶ τοῦ πλανήτου…
Καὶ τὸ μόνον ποὺ θυμᾶμαι εἶναι ἐκεῖνες οἱ λιγοστὲς στιγμές, διότι λιγοστὲς εἶναι γιὰ ὅλους μας, ποὺ ἔζησα ἤ ποὺ ζῶ!!!
Καὶ εἶναι λιγοστὲς διότι μέσα στὸ πλῆθος τῶν στιγμῶν μας εἶναι ἐλάχιστες αὐτὲς ποὺ ἀπολαμβάνουμε ἀπόλυτα, ἔως τὰ βάθη τοῦ εἶναι μας… Συνέχεια →

Ἡ βροχὴ καθάρει…
Καὶ ποτίζει…
Ἡ βροχὴ δυναμώνει τὴν γῆ…

Τὰ σύννεφα, ποὺ τὴν φέρνουν, βαρειὰ συνήθως, ἀδιαπέραστα…
Μὰ ὅταν ὅλα τελειώνουν τὰ πάντα εἶναι πιὸ ὄμορφα καὶ ζωντανὰ ἀπὸ πρίν… Συνέχεια →

Ἡ ἱστορία ξεκίνησε ἀπὸ τότε ποὺ ἤμασταν παιδιά. Οἱ γονεῖς μας ἤθελαν νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὸν κακὸ καὶ ἐπικίνδυνο κόσμο καὶ ἔτσι πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς γίναμε σὰν ἐκεῖνα τὰ παιδιὰ ποὺ οἱ γονεῖς μας δὲν μᾶς ἄφηναν νὰ κάνουμε παρέα.

Οἱ δάσκαλοί μας ἤθελαν νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὴν ἀγραμματοσύνη καὶ ἔτσι μᾶς ἐδιδάξαν πῶς νὰ σκεπτόμεθα σὰν αὐτούς.
Οἱ ἑταιρείες ἐντομοαπωθητικῶν νὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὰ κουνούπια, τὶς κατσαρίδες καὶ κάθε λογῆς ζωΰφια. Συνέχεια →