Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα ἔχει πολλὲς ἰδιαιτερότητες καὶ πολλὲς «παγίδες», ἐὰν τὴν ἀντιμετωπίζῃς σὰν κάτι ποὺ δὲν σὲ ἀφορᾷ.
Ἐὰν γιὰ παράδειγμα εἶσαι κάτοικος αὐτῆς τῆς χώρας, δὲν σοῦ ἔχουν διδάξῃ ἑλληνικά, δὲν σὲ ἔχουν μάθῃ νὰ τὴν σέβεσαι καὶ νὰ τὴν τιμᾷς, εἶναι φυσικὸ ἐπόμενον νὰ ἀντιμετωπίζῃς τὴν γλῶσσα σὰν κάτι ἀδιάφορον.
Τί γίνεται ὅμως ἐάν εἶσαι δάσκαλος καί ἔχεις ἐκπαιδευθῇ (λέμε τώρα καὶ μερικὰ ἀστεῖα γιὰ νὰ περνᾷ ἡ ὥρα καὶ νὰ μὴν πλήττουμε…!!!) γιά νά διδάσκῃς τήν Ἑλληνική γλῶσσα σέ παιδιά; Ἐκεῖ ἐμεῖς τί πρέπει νά περιμένουμε; Δέν θά ἔπρεπε νά ἀκοῦμε καί νά βλέπουμε ἀνθρώπους πού θά γνωρίζουν νά χειρίζονται τήν γλῶσσα μέ σεβασμό καί προσοχή;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γκρέμισέ το τὸ ῥημάδι
Ξεκαθάρισμα
Πήγαινε πες στην Δημοκρατία να πάει να πλυθεί γιατί η μπόχα της έχει κολλήσει πια στους τοίχους των σπιτιών μας. Μην εθελοτυφλεί επειδή έχει κάμποσους ακόμα που την κάνουν παρέα. Εκείνοι βρωμάνε περισσότερο από την ίδια και οι στάμπες που αφήνει ο λιπαρός ιδρώτας τους -όταν την αγκαλιάζουν-κάνουν το ακριβοπληρωμένο της ταγιέρ να μοιάζει με τοίχο σφαγείου που δεν καθαρίστηκε ποτέ. Πες της να μην περνάει από την γειτονιά γιατί κάποιοι παλιοί εραστές της, που την λάτρεψαν, ακονίζουν τα μαχαίρια τους έχοντας μπροστά τους μια φωτογραφία του ’70: Αυτή με το σιέλ φορεματάκι της να γελάει και εκείνοι δίπλα της να μην τολμούν ούτε να την αγγίξουν, μη και χαλάσουν την στιγμή, μη και τσαλακώσουν το όνειρο.
Συνέχεια
Νικημένος.
Μία Ελλάδα κολλημένη στις οθόνες των τηλεοράσεων να ακούει για παράκτιες εταιρείες και τραπεζικούς λογαριασμούς ίσα με τον προυπολογισμό της Ελλάδας. Πολιτικοί όλων των τάξεων και όλων των παρατάξεων. Πολιτικοί που έχουν βολέψει τα 30 τους, τα 40 τους, τα 50 τους, τα 60 τους και τον οικογενειακό τους τάφο. Πολιτικοί που ψάχνουν έναν πατέρα εθνάρχη και πολιτικοί που ψάχνουν μία υποψία αριστερού κυττάρου στο γενεαλογικό τους δέντρο, για να δικαιολογήσουν την βουλευτική τους έδρα.
Από κάτω ένας λαός ζει σε μία άλλη γη. Στην Γη των Ψυχοφάγων. Η υποψία υπερηφάνιας που μπορεί να είχε ο Συνέχεια
Τὸ ὄνειρο ἦταν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὰ χωριά μας…
Τὸ ὄνειρο ἦταν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὰ χωριά μας…
Φύγαμε…
Μετὰ νὰ φτιάξουμε τὰ κελλιά μας…
Τὰ φτιάξαμε…
Φτιάξαμε καὶ τὰ παιδιά μας γιὰ νὰ γίνουν μπάτσοι νὰ φυλοῦν τὰ ἔρμα… Νοιώσαμε ἀσφάλεια…
Συνέχεια
Ὁ θεσμὸς λαός.
Δεν σέβεστε τον θεσμό, προσβάλετε τον θεσμό, υποβιβάζετε την έννοια του θεσμού. Αυτές είναι μερικές από τις κορώνες που ακούς από κάθε είδους «θεσμικό παράγοντα» αν τυχόν νοιώσει θιγμένος. Δεν συζητάμε το τι μπορούν να κάνουν και να πουν οι υποστηρικτές των «θεσμικών». Αυτοί είναι «θεσμικότεροι» του Συνέχεια
Ντροπή μας
Πάλι σημαίες, πάλι συνθήματα. Το «Κάτω ο Φασισμός» να γράφεται σε τοίχους, σε τραγούδια, σε κομματικούς λόγους. Ακόμα και σε ερωτικά ραβασάκια μέρα που’ ναι. Μια φωτογραφία με το τανκ να μπαίνει, μια φωτογραφία με το τανκ να βγαίνει. Γι’ αυτό το τανκ που μπαινοβγαίνει στις ζωές μας ούτε κουβέντα. Οι νεκροί δικαιώθηκαν αλλά οι ζωντανοί βλέπουν καθημερινώς την μπούκα του κανονιού ανάμεσα στα μάτια τους. Θέλω μία χρονιά να φωνάξουν «Κάτω η Δημοκρατία». Να γραφτεί σε τοίχους και τραγούδια , σε κείμενο Συνέχεια