Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Σὲ λίγο… Σὲ πολὺ λίγο…
Ἀκριβῶς ἐκείνην τὴν ὥρα ποὺ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ καταπιανόμαστε ΜΟΝΟΝ μὲ ὅσα μᾶς χαλαρώνουν καὶ μᾶς ἡρεμοῦν… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: δράσεις καὶ προτάσεις
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μέ τό …κοροϊδάκι μίας δεσποινίδος; (ἀναδημοσίευσις)
Καλησπέρα μας…
Εἱδήσεις κι ἀπόψε… Τώρα… σὲ λίγα λεπτά… Εἶναι ἡ ὥρα ποὺ ξεκινοῦν τὰ χέρια νὰ ἀναζητοῦν τὰ τηλεχειριστήρια, πρὸ κειμένου νὰ μὴν χάσουν …κεραία ἀπὸ τὰ ὅσα θὰ χρησιμοποιηθοῦν κι ἀπόψε, ὅπως κάθε βράδυ, ὑπὲρ τῆς …λοβοτομήσεῶς μας…!!!
Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ κάποιοι ποὺ ἔχουν ἀρχίσῃ νὰ ἀποστασιοποιοῦνται καὶ νὰ ἀπομακρύνονται σιγὰ σιγὰ ἀπὸ αὐτῆς τῆς μορφῆς τὴν προπαγάνδα… Κι αὐτοὶ ξέρουν… Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀκολουθήσουμε ἕναν …ἐξυπνάκια; (ἀναδημοσίευσις)
Εἰδήσεις πάλι ἀπόψε ἐμπρός μας…
Κι ἐγὼ σᾶς προτείνω νὰ τὶς ἀφήσουμε, στὴν περίπτωσιν ποὺ ἀδυνατοῦμε νὰ ἀποχωριστοῦμε τὶς ὀθόνες μας, καὶ νὰ ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μὲ μίαν γλυκειά, κλασσικὴ ἑλληνικὴ ταινία, ποὺ καὶ θὰ μᾶς διασκεδάσῃ ἀλλὰ καὶ θὰ μᾶς χαλαρώσῃ… Συνέχεια
Χάσαμε ἕνα συλλαλητήριον ἀλλὰ χρέος μας εἶναι νὰ τὸ πραγματοποιήσουμε!!!!
Ἦταν, λέει, νὰ γίνῃ ἕνα συλλαλητήριο, τὴν Κυριακὴ 4 Μαρτίου, στὸ φυλάκιο τῶν Εὐζώνων.
Ὴταν… λέει… Ἀλλὰ ἔμεινε μόνον στὸ …λέγειν!!!
Διεκδικοῦμε διαρκῶς τὴν Μακεδονία μας!!! Συνέχεια
Δωρεὰν μαθήματα Ἱστορίας στὸ Ἀνοικτὸ Λαϊκὸ Πανεπιστήμιο
Ἀπὸ τὸν ἀξιολογότατο Ἱστορικό μας ἐρευνητή, Δημήτριο Μιχαλόπουλο, μὲ γενικὸ τίτλο: «Ἡ Ἑλλὰς στὸν στρόβιλο τῶν διεθνῶν κρίσεων, 1944-1974».
Τὰ μαθήματα, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Ἀνοικτοῦ Λαϊκοῦ Πανεπιστημίου, θὰ γίνουν στὴν ὁδὸ Εὑριπίδου 12, στὸν 4ον ὄροφο (κοντὰ στὴν πλατεία Κλαυμῶνος), τὶς ἐξῆς ἡμέρες:
Γιατὶ τὴν Κυριακὴ πεθαίνει ἡ μεταπολίτευσις
Μεγάλωσα πιστεύοντας, ὅτι στὶς διαδηλώσεις καὶ στὰ συλλαλητήρια πηγαίνουν οἱ χυδαῖοι.
Ἔγινα 53 ἐτῶν γιὰ νὰ κατεβῶ τὸ καλοκαίρι τοῦ 2015 στὶς συγκεντρώσεις τοῦ «μένουμε-Ευρώπη».
Πηγαινα ἀλλὰ ντρεπόμουν, πήγαινα γιατὶ φοβόμουν, πήγαινα γιὰ νὰ κρατήσω αὐτὰ ποὺ εἶχα κερδίση στὴν ζωή μου μὲ ῥίσκο, σκέψι καὶ ἐργασία.
Πήγαινα ἀλλὰ ντρεπόμουν γιὰ τὴν κατάντια μου, σικοίριζα τὸν ΣΥΡΙΖΑ ὄχι γιὰ αὐτὰ ποὺ ἔκανε, ὄσο γιὰ τὸ γεγονός, ὅτι μὲ ἀνάγκασε νὰ γίνω ὅμοιός τους.
Ντρεπόμουν ἐπίσης γιὰ αὐτούς, ποὺ κατέβαιναν μαζύ μου, ὅτι δῆθεν γνώριζα στὴν μικρὴ κοινωνία ποὺ ζῶ ἦταν ἐκεῖ. Συνέχεια