Ἀνεμογεννήτριες παντοῦ! Μόνον στὶς στέγες τῶν σπιτιῶν δὲν σχεδιάζουν νὰ βάλουν!
Αὐτὸ εἶναι λοιπὸν τὸ τέλος τῆς Σκύρου!!
Ἐκτός…
Ἐκτὸς ἐὰν τὸ σταματήσουμε ἐμεῖς!
Ὅπως δῆλα δὴ κι ὅλα ὄσα μᾶς ἔχουν ἑτοιμάσῃ!
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: δράσεις καὶ ἀντιδράσεις
Ἔκκλησις γιὰ τὴν διάσωσι τῆς ἀρχαίας διόλκου.
Τὰ πάντα, ὅσον ἀφορᾷ στὸν πραγματικό μας πολιτισμὸ καὶ τὴν ἀναγκαία μας παιδεία, ἀποδομοῦνται. Κατεδαφίζονται. Θάβονται.
Ὑπάρχει λόγος φυσικά.
Εἶναι εὔκολο νὰ ἐλέγχουν ἕναν πληθυσμὸ ποὺ δὲν ἔχει μάθῃ στὰ ὄμορφα καὶ στὰ μεγάλα. Ἕναν πληθυσμὸ ποὺ δὲν ἔχει γνωρίσῃ τὸ κάλλος. Ἔναν πληθυσμὸ ποὺ τὸν ξεγελοῦν δίδοντάς του χαντροῦλες, ὅπως τὰ σκυλάδικα, τὰ πορνεῖα καὶ τὰ χολυγουντιανὰ πρότυπα.
Ποιός νά νοιαστῇ γιά ὅλα αὐτά πού θά μᾶς κάνουν σκεπτομένους;
Γιὰ τὰ παιδιὰ ποὺ ἀκόμη σκοτώνουν τὴν ζωή τους.
γράφει ο Άκης κουστουλίδης
Σήμερα είναι μια μέρα ξεχωριστή για μένα, είναι μια μέρα γενεθλίων.
Είναι τα γενέθλια που επέλεξα από μόνος μου να έχω, είναι το πέρασμά μου από τον θάνατο στην ζωή.
Ήταν μια Κυριακή πρωί πριν από πέντε χρόνια που φυσιολογικά δεν έπρεπε να είχα ξυπνήσει.
Και η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να ξυπνήσω, δεν ήθελα να ζήσω, νόμιζα πως δεν είχα κανέναν λόγο ύπαρξης.
Νόμιζα πως είχα εξαντλήσει όλες μου τις δυνάμεις και τα όνειρα για ζωή, νόμιζα πως τέλειωσαν όλα, πως όλα ήταν νεκρά.
Η εικόνα που είχα εκείνο το πρωί μύριζε θάνατο.
Τῆς φυλακῆς τὰ σίδερα εἶναι γιὰ τὸν …Κολλάτο!
Τί νά πῇ κάποιος γιά τό πρόσωπό του;
Δὲν τὸ βάζει κάτω.
Γείτονας τῆς γερμανικῆς πρεσβείας κι ἐνοχλεῖ… Ἐνοχλεῖ πολύ…
Καὶ κατὰ πῶς ἀντιλαμβάνομαι, ὅπως λέει καὶ μία φίλη, σὲ λίγο θὰ δοῦμε νὰ μετακομίζῃ ἡ γερμανικὴ πρεσβεία κάπου ἀλλοῦ, πρὸ κειμένου νὰ μὴν τὸν βλέπῃ! Συνέχεια
Ἐγὼ τὶς φράουλες δὲν τὶς κόβω!
Καὶ εἶναι ἀπὸ Μανωλάδα, ἀπὸ Πύργο, ἀπὸ Ἀργολίδα, ἀπὸ πολλὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος. Καὶ εἶναι ἀπὸ χέρι ἀνθρώπων ποὺ πονοῦν τὴν Γῆ καὶ τὴν σέβονται. Καὶ εἶναι ποτισμένες μὲ ἱδρώτα καὶ γινωμένες μὲ ἀγάπη.
Δὲν τὶς κόβω. Νὰ κοποῦν αὐτοὶ ποὺ παραβιάζουν καὶ καταπατοῦν ἀνθρώπινα δικαιώματα, στὸν βωμὸ τοῦ κέρδους τους. Ὄχι οἱ φράουλες.
Καιρὸς νὰ ἀλλάξουμε τὰ φῶτα στοὺς Γερμανούς!
Καὶ νὰ τοὺς στείλουμε στὸν ἀγύριστο, τοὐλάχιστον σὲ ὅ,τι ἀφορᾷ στὶς πωλήσεις τους στὴν χώρα μας.
Τὸ ἄμεσο παράδειγμα τῆς Κύπρου πρέπει νὰ μᾶς κινητοποιῇ καὶ νὰ μᾶς ὠθῇ σὲ δράσεις οὐσιαστικές, ὄχι γλυκανάλατες.
Ἰδοῦ παρακαλῶ τὸ τὶ ἔκαναν τὰ ἀδέλφια μας οἱ Κύπριοι: