Εἴπαμε, πενία …Ῥομπὲν κατασκευάζει.
Ἀλλὰ πέραν τοῦ ἀστείου, καλὸ θὰ ἦταν νὰ παραμείνουμε στὸ ἀντικείμενον τους.
Δὲν ληστεύουν τράπεζες, δὲν κλέβουν χρήματα, δὲν καταστρέφουν.
Λαμβάνουν (δίχως νὰ πληρώσουν, αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια) ἀπὸ τοὺς ἔχοντες καὶ τὰ μοιράζουν στοὺς μὴ ἔχοντες.
Λέτε ἔτσι νὰ πᾶμε ἀπὸ ἐδῶ καί πέρα;
Καλοῦ κακοῦ, ὅσοι ἔχουν παιδιά… Ἂς φροντίσουν περισσότερο…
Ἂς μὴν καταντήσουμε ζούγκλα.
Διαβάσαμε (κι ἂς διέψευσε ἡ χἌννα) πὼς ὑπάρχουν παιδιὰ ποὺ λιποθυμοῦν λόγῳ ἀσιτίας .
Διαβάσαμε, μάλιστα αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν τους, πὼς κάποιοι σύλλογοι γονέων ἔχουν προσφερθεῖ νὰ στηρίξουν καὶ νὰ σιτίσουν αὐτὰ τὰ παιδιά.
Ἀπὸ τὶς 14 Ὀκτωβρίου ἔχουν ξεκινήσει οἱ παραστάσεις στὸ θέατρον ΑΛΦΑ μὲ τοὺς Στέφανο Ληναῖο καὶ Ἕλλη Φωτίου.
Θα προσέθετα, να την αφήσουμε στα μπαλκόνια και στους εξώστες και μετά την 28η Οκτωβρίου. Ας είναι εκεί ως μία μορφή αντίστασης, την ώρα που η κυβέρνηση θα παραδίδει την δική της σημαία.
Εξάλλου, δεν θεωρώ τυχαία την συγκυρία της ημερομηνίας που επέλεξαν οι “σύμμαχοί” μας Γερμανοί και λοιποί, να στείλουν τον Ράϊχενμπαχ, στην Ελλάδα: παραμονή της 28ης Οκτωβρίου. Αποδεικνύει τον ισχυρισμό πολλών, ότι η Γερμανία ποτέ δεν χώνεψε την ήττα της από τους Έλληνες, γεγονός που θέλει να ωφεληθεί η Μέρκελ, ώστε να ανακάμψει η δημοτικότητά της.
Βάλτε όλοι τη γαλανόλευκη στο μπαλκόνι…Ισως η τελευταία φορά που θά μαστε Συνέχεια
σέ τί διαφέρουν οἱ τότε βάρμαροι ἀπό τούς νεοβαρβάρους, κομματᾶρχες, συνδικαλιστᾶδες, νεοταξῖτες, ἀναρχοαριστερούληδες καί κουκουλοφόρους; Σέ τίποτα! Τό ἴδιο κατούρημα παθαίνουν ὅταν συναντοῦν Ἕλληνες!
Ἔγραφα πρὸ δύο ἡμερῶν στὸ 10.000.000 Ἕλληνες πλὴν ἑνός!: «πλὴν τῆς Φιλονόης», γιὰ κάθε διακήρυξι ποὺ θὰ ἀκολουθήσῃ, ἀναφορικῶς μὲ διαμαρτυρίες στὸ Σύνταγμα κι ἀλλοῦ.
Κάποιοι φίλοι τοῦ ἱστολογίου, ἐδήλωσαν ἐπίσης πλὴν- γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους.
Εἶχα μίαν συζήτησι ἐνωρίτερον μὲ τὸν Εὑρύνοο. Θέμα μας; Ἡ οὐσιαστικὴ δράσις καὶ ἡ ἀπεξάρησίς μας ἀπὸ τὶς λαμογιὲς τῶν κομματοσκύλων.
Νομίζω πὼς βαδίζουμε σὲ πολὺ κοντινοὺς δρόμους.
Ἀλλὰ καὶ μὲ τοὺς ἄλλους μου φίλους τὰ ἴδια λέμε.
Ἀπεργία δὲν σημαίνει νὰ κάνω τὸν βίο ἀβίωτο τῶν συνανθρώπων μου. Οὔτε νὰ κλείνω τοὺς δρόμους. Οὔτε νὰ ἀφήνω τὰ σκουπίδια νὰ ἀλλοιώνουν τὸν ἤδη βεβαρυμένο μας ἀέρα.
Σημαίνει νὰ κτυπήσουμε τὸν κρατικὸ μηχανισμὸ καὶ νὰ ἐκβιάσουμε εἶτε διάλογο εἶτε ὑπαναχώρησι του εἶτε συμβιβασμό.
