Θὰ μποροῦσα… Θεωρητικῶς… Ὅλοι μας θὰ μπορούσαμε νὰ εἴμαστε ἐν δυνάμει ἡγέτες.
Θὰ μπορούσαμε ἀλλὰ δὲν εἴμαστε, διότι ἁπλούστατα ἐξακολουθοῦμε, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, νὰ πορευόμεθα στὶς ἐγωκεντρικὰ ἀτομικές μας διαδρομές. Ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ ξεπεράσουμε τὶς ἐγωπάθειές μας, τότε ἴσως πράγματι νὰ ξημερώσουμε καὶ ἡγέτες, ἐκτὸς τοῦ προηγηθέντος -καὶ ἀναγκαίου- ἄνθρωποι. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τὰ θαύματα γιὰ νὰ μᾶς εὕρουν πρέπει νὰ τὰ …περιμένουμε!!!
Καλημέρα!
Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!! Συνέχεια
Φταίει μόνον ὁ ἔχων τὴν εὐθύνη…
Ἀλλά στόν δικό μας κόσμο καί στίς δικές μας κοινωνίες ποιός πράγματι ἔχει τήν εὐθύνη;
Μήπως ἐπί τέλους πρέπει νά ἑστιάσουμε σέ αὐτό καί ὄχι σέ ὅλα ἐκεῖνα πού μᾶς ὑποδεικνύουν; Συνέχεια
Καθαρὴ ματιὰ καὶ καρδιά…
Καλημέρα,
μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα…
Καθαρμὴ καρδιὰ καὶ ματιὰ ἔχουν μόνον οἱ καλοὶ Ἄνθρωποι.
Ἐκεῖνοι ποὺ βουρκώνουν στὸ ἀντίκρυσμα μίας Δύσεως ἤ μίας Ἀνατολῆς, ἐπειδὴ τὰ χρώματα τοῦ οὐρανοῦν ξεχειλίζουν τὴν ψυχή τους ἀπὸ πληρότητα.
Ἀλλαγή …«πλεύσεως»;
Ὅ,τι κι ἐὰν συμβαίνῃ γύρω μας…
Ὅσο καλὲς ἤ κακὲς ἐὰν εἶναι οἱ συνθῆκες…
Ὅσο ἐλπιδοφόρα, ἤ ὄχι, εἶναι ἡ πορεία μας…
Ὅταν γνωρίζουμε, μὲ βεβαιότητα κι ἀποδείξεις, πὼς καλὼς πορευόμεθα, ΔΕΝ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ κάτι ἱκανὸ νὰ τὴν ἀνακόψῃ. Συνέχεια
Ξεκινᾶμε μόνοι μας…
Εἶναι ἀστεῖο νὰ κρυβόμεθα πίσω ἀπὸ τὶς λέξεις, τοὺς καθωσπρεπισμούς μας καὶ τὶς κοσμιότητες.
Εἶναι παράλογον νὰ ὑπομένουμε γενικῶς καὶ εἰδικῶς κάθε τὶ ποὺ δὲν μᾶς ἐκφράζει.
Καὶ εἶναι ἀδιανόητον νὰ περιμένουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ κάνουν τὰ πρῶτα βήματα, ἐγκλωβίζοντάς μας, αὐτοβούλως, σὲ δυσβάστακτα (ἢ καὶ ἰσόβια κάποιες φορές) δεσμά. Συνέχεια