Οἱ περισσότεροι εἴμαστε πρόθυμοι νὰ ἀναμετρηθοῦμε μὲ τοὺς ἄλλους γιὰ τὸ ποιὸς ἔχει βιώσει περισσότερο πόνο στὴν ζωή του, ἀλλὰ δὲν νομίζω νὰ ἔχουμε τὴν ἴδια προθυμία νὰ κάνουμε τὸ ἴδιο καὶ μὲ τὴν χαρά.

Ἴσως γιατὶ οἱ περισσότεροι νοιώθουν πιὸ ἐνδιαφέροντες νὰ ἐξιστοροῦν τὰ βάσανά τους ἀπ΄  ὅ,τι τὶς χαρές τους.
Ἴσως νὰ φταίῃ καὶ αὐτὴ ἡ φράσῃ ποὺ ὅλοι λίγο – πολὺ ἀκούγαμε ἀπὸ παιδιά: χτύπα ξύλο μὴν μᾶς βγοῦν ξινὰ τὰ γέλια… Συνέχεια →

Καλὸ μῆνα…
Τὰ δύσκολα πέρασαν… Τώρα μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν…
Μίαν ἄνοιξιν ποὺ ὅλοι μας περιμέναμε, ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ λαχτάρα…
Ὁ χειμώνας κράτησε πολύ… Πάρα πολύ… Αἰῶνες ἦσαν…
Μὰ πιὸ πολὺ κράτησε ἡ ὑπομονή μας…
Καὶ τώρα ποὺ ἔρχεται ἡ Ἄνοιξις, ἡ χαρὰ τοῦ Ἀνθρώπου, ὅλα σιγὰ σιγὰ ἀλλάζουν… Συνέχεια →

Δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὸ σήμερα.
Ἀναφέρομαι στὸ (ἀριστοτελικὸ) καθόλου. Δῆλα δὴ στὰ πάντα.

Δὲν ἀναφέρομαι μόνον στὰ ἐθνικά μας προβλήματα, ποὺ ἐπὶ τέλους κάτι ἄρχισε νὰ ξυπνᾷ μέσα μας καὶ νὰ συνειδητοποιοῦμε τὴν δεινή μας κατάστασιν.
Ἀναφέρομαι σὲ ὅλα αὐτὰ μὲ τὰ ὁποία καταπιανόμεθα.

Αὐτὸς ἦταν ἀποφασισμένος καὶ τὸ ἀπέδειξε:

Συνέχεια →

Γιά νά πληρώνῃς φόρους;
Γιά νά ὑπηρετῇς πρόθυμα τίς ἑκάστοτε ἐξουσίες;
Γιά νά σέρνεσαι πίσω ἀπό προθύμους, μήπως καί σοῦ πετάξουν κάποιο ψίχουλο;
Ἤ μήπως γιά κάτι πολύ μεγαλύτερο; Συνέχεια →