Ἀρνούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ δράσουμε ὅπως μᾶς πρέπει γιὰ νὰ ἐξέλθουμε τῶν τελμάτων μας. Τὸ νὰ δροῦν καὶ νὰ ἀντιδροῦν ἐλάχιστοι δὲν συνιστᾶ κοινωνικὸ φαινόμενον ἀναγκαῖο καὶ ἱκανὸ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ γενικότερα δεδομένα, παρὰ μόνον μορφὴ ἐξαιρέσεως, ποὺ ἐπιβεβαιώνει κανόνες. Καί, οἱ κανόνες, τελικῶς σήμερα δηλώνουν πὼς ἡ στασιμότης, τὸ βόλεμα καὶ ἡ ἀναβλητικότης χαρακτηρίζουν τὴν κοινωνία μας. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Γίνομαι …ἐγὼ ἡ ἀλλαγὴ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ πάντα!!!
Οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε περίεργα ὄντα. Πολλὲς φορές, ἀπὸ στενοκεφαλιὰ ἢ ἀπὸ χαζομάρα, δὲν μποροῦμε νὰ καταλάβουμε κάποια βασικὰ πράγματα.
Ἂς δοῦμε λίγο τὸ παράδειγμα τῆς μυΐγας, γιὰ νὰ καταλάβετε τί ἐννοῶ.
Ὅλοι ἐναντίον ὅλων λοιπόν;
Κάπου διάβασα, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, μίαν ἀνάλυσιν γιὰ τὰ ἀκραῖα κοινωνικὰ φαινόμενα , ποὺ τείνουν νὰ ἐκδηλωθοῦν.
Ἀνησυχητικόν, σκέφθηκα.
Παραλλήλως διαπιστώνω καθημερινῶς ἐντάσεις, ὀργή, θυμό…
Ἀνησυχητικόν, σκέπτομαι, καθημερινῶς. Συνέχεια
Ἡ κοινωνικὴ ἐλευθερία ἔρχεται μετά…
Πρῶτα, ὅσο κι ἐὰν αὐτὸ ἀκούγεται κάπως …παράλογον, ἐπιβάλλεται νὰ αἰσθανθῇ τὸ ἄτομον ἐλεύθερο μέσα του.
Βαθμὸς δεσμεύσεώς μας στὴν ἀνελευθερία.
Ποῦ τοποθετῶ τόν ἑαυτόν μου;
Τί ἀξία τοῦ δίδω;
Αἰσθάνομαι κατώτερος; Ἀνώτερος; Ἤ ἐπί τέλους ἴσος πρός τούς γύρω μου;
Καί πῶς τό ἐκδηλώνω αὐτό; Μέ τό νά κρύβομαι ἤ μέ τό νά διεκδικῶ μίαν θέσι στήν ζωή;
Γυρεύοντες Πατρίδα…
Ὅλοι αὐτοί, οἱ χαμένοι στὸν κόσμο τους ἀποδομητὲς τῶν πάντων, ἐὰν δὲν εἶναι μισθοδοτούμενα ὄργανα, ἕνα ἀποδεικνύουν διαρκῶς, μὲ τὶς συμπεριφορές τους καὶ τὶς δολιοφθορές τους: γυρεύουν, στὴν πραγματικότητα, μίαν Πατρίδα. Γυρεύουν ἕναν τόπο κι ἕναν σκοπό, ἀλλὰ διαρκῶς διαψεύδονται καὶ καταλήγουν ἀδίκως καὶ ἀσκόπως περιπλανώμενοι.
Ἕκτωρ κι Ἀνδρομάχη