Κάθε χρόνο, τέτοιαν ἡμέρα περίπου, ἡ Φύσις μᾶς δίδει τὸ σύνθημα γιὰ νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ χειμῶνος, ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, γιὰ τὸν ἐρχομὸ μίας νέας Ἀνοίξεως.
Ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ ἀπὸ σήμερα, σιγὰ σιγὰ νὰ μεγαλώνῃ καί, τελικῶς ἔως τὸ τρίτο ἑπταήμερον τοῦ Ἰουνίου, ποὺ κορυφώνεται αὐτὴ ἡ διαδικασία, περνᾶμε ἅπαντες οἱ ζωντανοὶ ὀργανισμοί, μέσα ἀπὸ τὴν προσμονὴ τῆς ἀναγεννήσεως, στὴν διαδικασία τῆς ἀναγεννήσεως καὶ φυσικὰ στὴν κορύφωσιν τῆς ὡριμάνσεως.  Ἕνας νέος κύκλος τῆς ζωῆς δῆλα δὴ ξεκινᾶ σήμερα… Ἤ, ὀρθότερα… μία ἀκόμη ἀνελικτικὴ διαδικασία… Συνέχεια →

Τόσο σπάνια…
Καὶ τόσο μοναδικά…
Καὶ τόσο πολύτιμα…
Κι ὅμως, τὰ σημαντικότερα λουλούδια, αὐτὰ ποὺ ὀμορφαίνουν τὸ κάθε τί, δὲν εἶναι γύρω μας… Εἶναι μέσα μας…
Συνέχεια →

Ὅταν εἴμαστε ἀναποφάσιστοι μπροστὰ στὸ σταυροδρόμι, λογικὴ ἤ συναίσθημα, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ νοητική μας θέση εἶναι διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν συναισθηματική μας θέση. Συνέχεια →

Ὄχι παρακαλῶντας… Ὄχι ἐλπίζοντας… Ὄχι στηριζόμενοι σὲ ἄλλους…
Μόνοι μας… Μὲ τὶς δυνάμεις μας… Μὲ τὶς ἀντοχές μας… Συνέχεια →