Λογικὸ φαίνεται νὰ μᾶς συμβαίνῃ κάτι τέτοιο, ὅσο ὁδεύουμε πρὸς τὸ πέρας τῶν δεινῶν μας. Μά, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἀδυνατοῦμε νὰ διακρίνουμε …φῶς, κάπου στὴν διαδρομὴ ποὺ εἰσήλθαμε, καταλήγουμε νὰ ἀπελπιζόμεθα.
Μά χρειάζεται ἤ ὄχι; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Δὲν ἔχει χαθεῖ κάτι ἀπὸ τὴν Ὀμορφιά…
Καλημέρα!!!!
Μὲ Ἀγάπη, Ὀμορφιά, Φῶς καὶ Θαύματα!!! Συνέχεια
Γνωρίζουμε ὅλοι, ἀλλά…
Ἀρνούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ δράσουμε ὅπως μᾶς πρέπει γιὰ νὰ ἐξέλθουμε τῶν τελμάτων μας. Τὸ νὰ δροῦν καὶ νὰ ἀντιδροῦν ἐλάχιστοι δὲν συνιστᾶ κοινωνικὸ φαινόμενον ἀναγκαῖο καὶ ἱκανὸ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ γενικότερα δεδομένα, παρὰ μόνον μορφὴ ἐξαιρέσεως, ποὺ ἐπιβεβαιώνει κανόνες. Καί, οἱ κανόνες, τελικῶς σήμερα δηλώνουν πὼς ἡ στασιμότης, τὸ βόλεμα καὶ ἡ ἀναβλητικότης χαρακτηρίζουν τὴν κοινωνία μας. Συνέχεια
Γίνομαι …ἐγὼ ἡ ἀλλαγὴ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ πάντα!!!
Οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε περίεργα ὄντα. Πολλὲς φορές, ἀπὸ στενοκεφαλιὰ ἢ ἀπὸ χαζομάρα, δὲν μποροῦμε νὰ καταλάβουμε κάποια βασικὰ πράγματα.
Ἂς δοῦμε λίγο τὸ παράδειγμα τῆς μυΐγας, γιὰ νὰ καταλάβετε τί ἐννοῶ.
Ὅλοι ἐναντίον ὅλων λοιπόν;
Κάπου διάβασα, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, μίαν ἀνάλυσιν γιὰ τὰ ἀκραῖα κοινωνικὰ φαινόμενα , ποὺ τείνουν νὰ ἐκδηλωθοῦν.
Ἀνησυχητικόν, σκέφθηκα.
Παραλλήλως διαπιστώνω καθημερινῶς ἐντάσεις, ὀργή, θυμό…
Ἀνησυχητικόν, σκέπτομαι, καθημερινῶς. Συνέχεια
Ἡ κοινωνικὴ ἐλευθερία ἔρχεται μετά…
Πρῶτα, ὅσο κι ἐὰν αὐτὸ ἀκούγεται κάπως …παράλογον, ἐπιβάλλεται νὰ αἰσθανθῇ τὸ ἄτομον ἐλεύθερο μέσα του.
