Ἕνα σημεῖον ποὺ οὐδέποτε μὲ ἀπησχόλησε στὴν ζωή μου εἶναι ἡ δημιουργία περιουσίας.
Ἴσως διότι μέσα μου ἐπίστευα πάντα πὼς ἡ πραγματικὴ περιουσία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ σκέψις καὶ ἡ ἀντίληψίς του.
Τὰ ἀντικείμενα, ὅπως καὶ οἱ συνάνθρωποί μας, ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
«Ὄχι, τελικῶς ΔΕΝ εἶσαι προδότης!!!»
Ἀνεφώνησε ὁ φίλος Μῆτσος, πρὸ ἠμερῶν.
Γελοῦσα… Ὄχι διότι ἐπίστευσα ποτὲ πὼς ὑπῆρχε περίπτωσις νὰ εἶμαι (ἐν ἀγνοίᾳ μου!!!) προδότης, ἀλλὰ διότι, ὅσο κι ἐὰν ἤμουν βεβαία γιὰ τὶς ἐπιλογές μου, κάπου μέσα μου πονοῦσα γιὰ τὶς κουβέντες ποὺ μοῦ εἶπε.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ παραλλήλως αἰσθανόμουν πὼς ἦταν ἄδικο νὰ χάσῳ κάποιους καλοὺς φίλους, ἐπεὶ δὴ ἀμφισβήτησα μερικοὺς κοινοὺς καραγκιόζηδες.
Ἀναφέρομαι σὲ ἕνα κείμενον ποὺ ἔγραψα πρὸ δύο ἐτῶν περίπου κι ἀφᾠροῦσε στὸν νεο-ἐθνο-«σωτῆρα» ἈρτεΜΑΚΗ.
Τί κι ἐάν ἐξηγοῦσα τότε στόν φίλο μου πώς «ἄλλο τό «θέλω μου» κι ἄλλη ἡ πραγματικότης»; Συνέχεια
Καταντήσαμε λαὸς ποὺ ζητᾶ σωτῆρες…
Εἶναι βέβαιον πὼς θὰ καταλήξη μὲ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!!!
Κι ἐπεὶ δὴ ὁ δικός μας λαὸς ἤδη ἔχει ἀφεντικά…
Κι ἐπεὶ δὴ τὸ κάθε …ἐπόμενον ἀφεντικὸ εἶναι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ἀπὸ τὸ κάθε προηγούμενον…
Κι ἐπεὶ δὴ ἔχουμε τόσο πολὺ ἀπωλέσει τὴν ὀρθότητα τῆς κρίσεώς μας…
…Θὰ ἔλεγα νὰ φροντίσουμε τοὐλάχιστον, ἐφ΄ ὄσον θὰ ἀλλάξουμε βεβαιωμένα ἀφεντικό, νὰ ξέρουμε καὶ τὸ εἶδος τῆς σκλαβιᾶς ποὺ θὰ ὑποστοῦμε. Συνέχεια
Χάος;
Πρὸ καιροῦ ἔγραψα ἀρκετὰ γιὰ τὸ Χάος μας καὶ γιὰ τὸ πόσο χαοτικοὶ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ἴδοι, καὶ σὰν ἄτομα, ἀλλὰ καὶ σὰν κοινωνίες.
Διαφορετικοὶ τὸ πρωΐ, διαφορετικοὶ τὸ μεσημέρι καὶ διαφορετικοὶ τὸ βράδυ.
Μὰ ὅλη αὐτὴ ἡ χαοτικὴ κατάστασις ποὺ ἐπικρατεῖ μέσα στὸ κεφάλι μας, εἶναι δεδομένον πὼς θὰ καθρεπτίζεται καὶ στὴν κοινωνία μας.
Καὶ φυσικὰ οἰ χαοτικές μας κοινωνίες εἶναι μὴ προβλέψιμες καὶ μὴ κατανοητές, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους λαούς. Συνέχεια
Ὁ Κολοκοτρώνης ἀπαντᾶ! (ἀναδημοσίευσις)
Ἀναδημοσιεύω μερικὰ ἀφιερώματα γιὰ τὸ …«ἀγαπημένο μας ΕΛΙΑΜΕΠ» καὶ τὴν «ἱστορία τοῦ ΣΚΑΙ(γάιδαρο)» πρὸ κειμένου νὰ …φρεσκάρουμε τὴν μνήμη μας.
Κύριε («ἱστορικέ») Βερέμη. Κι ἐσεὶς οἱ σύμβουλοί του καὶ συνεργᾶτες του. Ἐὰν πράγματι γνωρίζετε γράμματα, διαβᾶστε τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα. Πιστεύω ὅτι θὰ σᾶς βοηθήσῃ ἰδιαιτέρως.
Ἴσως ὅμως νὰ σᾶς δυσκολεύῃἡ γλώσσα τοῦ Γέρου κάπως….
Νὰ βοηθήσω λοιπόν λίγο. Ἔχουμε καὶ λέμε:
1ον . Τὴν λέξι «μπέσα» τὴν ἔχετε ἀκούσει ποτέ; Εἶναι μία συνήθεια ποὺ εἶχαν ( κι εὐτυχῶς ἀκόμη ἔχουν) κάποιοι ἄνθρωποι, κυρίως ἄντρες, καὶ ἀφορᾷ στὴν τήρησι τοῦ λόγου ποὺ Συνέχεια
Ὁ ψεύτης καὶ ὀ κλέπτης…
Λέει ὁ λαός μας…
Καὶ πολὺ σωστὰ τὰ λέει.
Ὀ ψεύτης καὶ ὁ κλέπτης τὸν πρῶτο χρόνο χαίρονται…
Καὶ εἶναι μεγάλη δυστυχία γιὰ ὅλες τὶς κοινωνίες νὰ ὑπάρχουν τέτοια ὄντα μέσα τους. Μὰ ὑπάρχουν…
Καὶ πρέπει νὰ πληρώσουν ἀναλόγως τὸ κάθε ἔνα ἀπὸ αὐτά!!! Συνέχεια