Λίγες στιγμές, κάθε ἡμέρα, καλούμαστε νὰ ἀποφασίσουμε ἐὰν θὰ παραμείνουμε Ἄνθρωποι ἤ ἐὰν θὰ κατρακυλήσουμε κι ἐμεῖς στὸν βόρβορο τῆς ἀνυπαρξίας.
Καὶ ἡ ἀνυπαρξία δὲν εἶναι κάτι ποὺ μᾶς σώζει ἀπὸ τὸν θάνατο. Ἡ ἀνυπαρξία εἶναι θάνατος. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Οἱ ἀπαντήσεις μέσα μας εἶναι…
Γιὰ τὰ πάντα…
Ἀπὸ τὰ πιὸ σοβαρά, ἔως τὰ ἀσήμαντα…
Ἀρκεῖ μόνον νὰ σταθοῦμε, νὰ πάρουμε βαθειὲς ἀνάσες καὶ νὰ μᾶς …ἀκούσουμε. Συνέχεια
Κατηγοριοποιήσεις.
Μιὰ ἀπό τις κυριότερες λειτουργίες τοῦ νοῦ μας εἶναι τὸ νὰ ταξινομῇ καὶ να ὀργανώνῃ τὰ πράγματα σὲ κατηγορίες. Ἔτσι ὀτιδήποτε καινούργιο προσλαμβάνουμε μέσα ἀπό τις αἰσθήσεις μας, χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, τὸ κατατάσσουμε σὲ κάποια ἀπὸ τὶς προϋπάρχουσες κατηγορίες.
Συνδέουμε δηλαδὴ τὸ ἄγνωστο μὲ κάτι γνωστό.
Γιὰ παράδειγμα…
Ἄν δοκιμάσουμε μιὰ καινούργια γεύσῃ ἀμέσως εἴμαστε σὲ θέση νὰ ποῦμε μὲ τὶ μοιάζει, τὶ μᾶς θυμίζει… Κάνουμε δηλαδὴ ἀναφορὰ στὶς καταγεγραμμένες ἐμπειρίες ποὺ ἔχουμε ἀπὸ τὰ ταξείδια μας στον κόσμο τῶν γεύσεων. Συνέχεια
Καλές καί κακές ἄμυνες;
Ἂν ἤμουν ἀναγκασμένη νὰ ἀπαντήσῳ στὸ ποιὲς ἄμυνές μας μᾶς προστατεύουν καλλίτερα στὴν ζωή, θὰ ἔλεγά πὼς δεν ὑπάρχουν καλὲς ἄμυνες καὶ εἶσαι πιὸ ἀσφαλὴς ὅταν βάζῃς στὴν ἄκρη τὰ ὅπλα καὶ τοὺς Συνέχεια
Νά θυμηθοῦμε ἤ νά διδαχθοῦμε;
Σὰν σήμερα, τοῦ προφήτου Ἠλία, πρὸ σαράντα ἐτῶν, ὁ γνωστὸς αἱμοχαρὴς μογγόλος, σακάτεψε τὴν νῆσο τῆς Ἀφροδίτης, ἐκτελῶντας ἐντολὲς …«ἐκλεκτῶν»-«περιουσίων» καὶ ἐπαναλαμβάνοντας αὐτὸ ποὺ ἡ φύσις του τοῦ ὅρισε.
Αἷμα… Πολὺ αἷμα…
Σημάδια ποὺ οὐδέποτε θὰ σβήσουν, καὶ ἀπὸ τὰ κορμιὰ ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὶς μνῆμες.
Σήμερα, τέσσερις δεκαετίες ἀργότερα, σὲ μνημονιακὲς ἐποχὲς πλέον, καὶ γιὰ τὴν Κύπρο μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα μας, ὁ μογγόλος ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἀποχωρήσει ἀλλὰ σιγὰ σιγὰ πετᾶ τὴν μάσκα καὶ παραδίδει τὴν σκυτάλη, μὲ πολλὰ …τσαλίμια, στὰ πραγματικά του ἀφεντικά: τὸ Ἰσραήλ.
Ἕνα Ἰσραὴλ ὅμως ποὺ ἐδῶ κι αἰῶνες πασχίζει νὰ ξεπατώσῃ ἀπὸ τὴν Κύπρο τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο καὶ τώρα φαίνεται πὼς τὰ καταφέρνει μὲ τὴν βοήθεια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, τῆς Τουρκίας καὶ τῶν Κυπριακῶν κυβερνήσεων. Συνέχεια
Δὲν χρειάζεται νὰ εἶσαι ἀριστερὸς γιὰ νὰ εἶσαι ἀπόβρασμα.
Ἤ τὸ κατέχεις τὸ ἄθλημα, ἤ δὲν τὸ κατέχεις…
Τὰ ἀποβράσματα, ὅπως μαρτυρᾶ καὶ ἡ λέξις, εἶναι κάτι ποὺ ἡ ἴδια ἡ κοινωνία, ἐὰν ἦταν ὑγιής, θὰ τὰ ἀπέβαλε…
Ὅμως ἡ κοινωνίες μας δὲν εἶναι ὑγιεῖς. Συνέχεια