Εἶχα κάποτε ἕναν συμφοιτητὴ ποὺ πάντα κατάφερνε νὰ εὑρίσκῃ τὰ θέματα τῶν ἐξετάσεων, πρὶν ἀπὸ τὶς ἐξετάσεις.
Ὅταν λοιπὸν ἐρχόταν ἡ ὥρα τῶν ἐξετάσεων εἶχε τὸ θράσος νὰ πουλᾶ θέματα, κατὰ πῶς ἐκεῖνος ἐκτιμοῦσε τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες τῶν ἀγοραστῶν. Σὲ ἄλλον ζητοῦσε τόσα καὶ σὲ κάποιον ἄλλον δύο φορὲς τόσα… Ἤ, ἐὰν τοῦ ἄρεσε κάποια κοπέλλα, ἡ ἀνταλλαγὴ ἐγίνετο σὲ …εἶδος. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἀποφασίζω νὰ ζῷ!!!
Ἀποφασίζω-Ἐπιλέγω-Σχεδιάζω-Ζῶ…
…τὴν ζωή ποὺ θέλω!!! 
Τὸ εὔκολο, δὲν εἶναι τόσο εὔκολο καὶ τὸ δύσκολο δὲν ἔχει τόσα ἐμπόδια, ἀρκεῖ νὰ τὸ ἀποφασίσεις!!!
Συνέχεια
Νά σοβαρευθῶ;
Ἤ ὄχι;
Δὲν ξέρω…
Γενικῶς σοβαρὴ εἶμαι, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως μπορῶ νὰ ἀπολαμβάνῳ. Μπορῶ νὰ διασκεδάζῳ, πέραν τῶν ὁρίων, μὲ κάθε γελοιότητα ἤ φαρσοκωμωδία ποὺ συμβαίνει στὴν ζωή μου. Εἶτε στὸ στενό μου περιβάλλον, εἶτε σὲ ἐμέναν τὴν ἰδίαν, εἶτε ἀκόμη καὶ σὲ γενικότερον ἐπίπεδον, πολιτειακό.
Νά σοβαρευθῶ λοιπόν γιατί; Γιά νά παίξω τόν ῥόλο πού ἄλλοι μοῦ ἐφόρτωσαν;
Ἤ μήπως εἶμαι ἤδη σοβαρή; Διότι έάν ἀδυνατῶ νά πάρω στά σοβαρά τήν ζωή μου, τότε τί νά τήν κάνῳ τήν …ἐλαφρότητα;
Συνέχεια
Μπορεῖς νὰ πάρῃς ἀπὸ τοὺς ἄλλους ΜΟΝΟΝ αὐτὸ ποὺ ἔχουν νὰ σοῦ δώσουν…
Μακάρι νὰ μποροῦσα νὰ πῶ….
Μακάρι νὰ μποροῦσα νὰ ἰσχυρισθῶ πὼς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀγάπησα, μὲ ἀγάπησαν καὶ ἐκεῖνοι, ἤ ὅτι εἶχαν τὶς ἴδιες ἀνάγκες μὲ ἐμένα ἤ ὅτι σκεπτόμασταν μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.
Πολλὲς φορὲς εὐχόμουν νὰ εἶχα κάτι περισσότερο ἤ νὰ ἔχω κάτι ποὺ κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ μοῦ δώσῃ…
Ξέρω ὅτι σὲ αὐτὸ τὸ συναίσθημα δὲν εἶμαι μόνη… Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὸ ἔχουν βιώσει. Συνέχεια
Ἐάν ἐγώ εἶμαι τό παράδειγμα;
Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι, μέσα σέ ἕναν κόσμο πού ὅλα καταῤῥεουν, νά ἐπιτυγχάνουμε γιά παραμένουμε ἐμεῖς καθαροί;
Διότι ὅταν ὅλα γύρω μας σαπίζουν, ἀποσυντίθενται, κομματιάζονται, πῶς μποροῦμε νά παραμένουμε ἐμεῖς συγκροτημένοι καί σταθεροί σέ ἀξίες πού ὅλο καί ὑπόκεινται σέ διαρκῶς μεγαλύτερες ἐκπτώσεις;
Ναί, εἶναι δύσκολο. Ἴσως κι ἀδύνατον κάποιες φορές. Μὰ πράγματι ἀξίζει τὸν κόπο. Συνέχεια
Οἱ τρεῖς ὀπτικὲς τῶν γεγονότων.
Σὲ κάθε γεγονὸς ὑπάρχουν τρεῖς θέσεις ἀντιλήψεως.
Ἡ δικὴ μας θέσις, δηλαδὴ τὸ πῶς ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμεθα, θέλουμε καὶ περιμένουμε νὰ εἶναι τὰ πράγματα, σύμφωνα μὲ τὸ μοντέλο μας γιὰ τὸν κόσμο. Συνέχεια