Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»

Διακοπεύ…οντας!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 Παρασκευὴ εἶναι….
Καλοκαιράκι εἶναι…
Ζέστες ἔχουμε;
Γιατί λοιπόν νά μήν ἀσχοληθοῦμε καί μέ τίς …κολυμβητικές μας ἐπιδείξεις;

Ὅλα καλά… Μοῦ ἀρέσει ἡ θάλασσα. Μοῦ ἀρέσει ἀκόμη περισσότερο τὸ κολύμπι.
Δὲν μοῦ ἀρέσει ὅμως ἡ Ὕβρις.
Δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ βρῶμα, τὸ σκουπιδομάνι καὶ ἡ μπίχλα ποὺ ἀφήνουν πίσω τους οἱ ὀρδὲς τῶν …κολυμβητῶν. Κι ἐπεὶ δὴ γιὰ πολλὰ χρόνια ἀφιέρωσα ἀμέτρητες ὧρες γιὰ νὰ καθαρίζῳ ἀκτές, διατηρῶ μέσα μου κι ἕναν βαθμὸ ὀργῆς γιὰ ὅλους αὐτοὺς ποὺ σκέπτονται τὴν πάρτη τους καὶ ἀφήνουν πίσω τους ὅλα αὐτὰ ποὺ κουβαλοῦν μέσα τους: τὸ σκουπιδιαριό τους. Λὲς καὶ ὅταν ἐπιστρέψουν στὰ σπίτια τους θὰ ἔχουν ἀναγεννηθῆ, ἐφ΄ ὅσον παράτησαν στὴν παραλία ὅλη τὴν ὑπάνθρωπο φύσιν τους. Συνέχεια →

Κύττα τὴν πάρτη σου… Καί τί σέ νοιάζει γιά τούς ἄλλους;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Αλήθεια για ποια δημοκρατία μιλάμε, για ποια ελευθερία και για ποια ανθρώπινα δικαιώματα όταν υπάρχουν τέτοια τερατουργήματα;
 
Αλήθεια θα ήθελες να ήταν παιδί σου το παιδί της παραπάνω φωτογραφίας; 
 
Αλήθεια ποια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να αποδεχτεί την κατάσταση της παραπάνω φωτογραφίας;
 
Αλήθεια ποια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να μείνει ήσυχη και να συνεχίσει την μέρα της χωρίς να κλάψει και εξοργιστεί; 

Συνέχεια →

Δέν μοῦ ἀρέσει αὐτός ὁ κόσμος;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Καί τί κάνω ἐγώ γιά νά τόν ἀλλάξῳ;
Τόν παρατηρῶ καί θλίβομαι; Τόν καθυβρίζω ἀπό τό πρωΐ ἔως τό βράδυ; Τόν ἀναθεματίζω;
Ἔχω συνειδητοποιήσει πώς αὐτός ὁ κόσμος ἀποτελεῖται ἀπό μικρά «δομικά» ὑλικά πού λέγονται ἄνθρωποι;
Ἔχω συνειδητοποιήσει πώς ἐγώ εἶμαι ἕνα ἀπό αὐτά τά δομικά ὑλικά;
Μήπως τελικῶς δέν μοῦ ἀρέσει κάτι ἄλλο καί ἀρνοῦμαι νά τό συνειδητοποιήσῳ; Συνέχεια →

Γιὰ μιὰ χοῦφτα …κρεμμύδια!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γιὰ μιὰ χοῦφτα κρεμμύδια.

Ἡ ἐπανάσταση δὲν γίνεται ἂν στεκόμαστε στὴν οὐρά, σὰν κομπάρσοι, σὲ ἕνα μεγάλο ἰστορικὸ ἀφήγημα.
Δὲν εἴμαστε στάχτινα ἀνθρωπάκια.

Καὶ εἶναι καλὸ νὰ μὴν συμβιβαζόμαστε μὲ κάτι λιγότερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀξίζει. Συνέχεια →

Ναζισμός, κομμουνισμός, φασισμός, ἰσλαμισμός, ῥατσισμός, ἀνθρώπινα δικαιώματα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μερικὰ ἀπὸ τὰ ἐργαλεῖα τῶν παγκοσμιοποιητῶν.
Τί θέλουν νά κάνουν στό Ἑλλαδοκαφριστάν; Νά τό ὑποδουλώσουν;
Εὔκολον…
«Ἀνακαλύπτουν» τὸν «ῥατσισμό», τὸν «φασισμό», τὸν «ναζισμό» κι ἔναν σκασμὸ ἀκόμη -ισμούς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ «στρώνουν» νόμους ἐπὶ νόμων γιὰ νὰ …πατάξουν, τάχα μου τάχα μου, τὴν ἐξαρσιν τῆς βίας, ποὺ ὀφείλεται στὸ φαινόμενον τοῦ νεο-«ναζισμοῦ»… Κι ἐν  τὸ πρόβλημα εἶναι πολιτικό, μὲ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις, ΟΛΗ ἡ χώρα ἀσχολεῖται μὲ τὸ ἐὰν ὁ τάδε στραβοκύτταξε πολὺ ἤ λίγο ἤ μὲ τὸ ἐὰν ἡ δείνα φόρεσε κόκκινο μπλουζάκι ἤ μαῦρο παντελόνι.
Καὶ χρησιμοποιοῦν τὸν ἀντι-«ναζισμό», τὸν ἀντι-«ῥατσισμό», τὸν ἰσλαμισμὸ γιὰ νὰ ἀποκαταστήσουν τὰ χαμένα …ἀνθρώπινα δικαιώματα τοῦ Μουχτᾶρ ἀπὸ τὸ Ζιμπαμπουϊστάν, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ περιφρουρηθοῦν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, ἀλλὰ τοῦ ἰθαγενοῦς τὰ δικαιώματα πρέπει νὰ …καταργηθοῦν. Ἴσα κι ὅμοια εἶναι ὁ Μουχτᾶρ ἀπό τό Ζιμπαμπουϊστάν μέ τόν κάθε ἰθαγενή; Ὁ Μουχτᾶρ εἶναι …ἀνώτερος!!! Συνέχεια →

Ὁ κόσμος μου εἶναι δικό μου δημιούργημα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ κόσμος μου εἶναι μικρὸς καὶ μέγας μαζύ…
Μὰ εἶναι κι ἀπολύτως δομημένος ἀπὸ τὶς δικές μου …ἐπιλογές. Ἄν κι ἀγούγεται βαρύ, ἰδίως γιὰ κάποιους, εὐτυχῶς ἤ δυστυχῶς, τὸ πόσο εὐτυχισμένος καὶ γεμάτος, ὡς ἄνθρωπος εἶμαι, ἐξαρτᾶται ἀπολύτως μόνον ἀπὸ ἐμέναν. Συνέχεια →