Πίσω ἀπὸ κάθε φόβο ὑπάρχει μιὰ ἐπιθυμία καὶ πίσω ἀπὸ κάθε ἐπιθυμία ὑπάρχει πάντα ἕνας δρόμος.
Ἡ μεγάλη μας ἐπιθυμία εὑρίσκεται στὸ ἴδιο σακκοῦλι μὲ τὸν μεγάλο μας φόβο.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Γλυκὸ νερὸ στὴν κόλαση νὰ πιοῦμε ἐδῶ μαζύ σου…
Πρὸ ἡμερῶν λοιπὸν ἐνοστάλγησα τὸν Στέλιο…
Πολύ… Πάρα πολύ…
Καὶ τὸν ἐνοστάλγησα ἐγὼ ποὺ γιὰ χρόνια ἄκουγα τὸ ὄνομά του κι …ἔτρεχα.
Μὰ πάντα μέσα στὰ τραγούδια του ὑπῆρχαν ἀγαπημένα ἀκούσματα, ποὺ ὅσο κι ἐὰν μὲ ἐνοχλοῦσε ὁ ἴδιος ὁ Στέλιος, αὐτὰ τὰ ἐμουρμούριζα…. (Ποιός ξεχνᾶ τό «ἀγριολούλουδον»;)
Ἔπεσα ἐπάνω σὲ ἕναν σχολιασμό, γιὰ τὰ ὅσα ἐτράβηξε αὐτὸς ὁ ἀγαπημένος (στοὺς περισσοτέρους) τραγουδοποιός, ἀπὸ ὅλα τὰ σιωνιστικὰ κέντρα αὐτῆς τῆς χώρας, ποὺ ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεώς της τραπεζοκρατεῖται!!! Συνέχεια
Εἶναι μίας στιγμῆς ματιὰ ἡ ἀπόφασις…
Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…
Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια
Οἱ ὡραιότερες ἡμέρες μας…
Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνον αὐτές, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.
Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κυττάξουμε ἐμπρὸς καὶ νὰ ὀνειρευθοῦμε…
Ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σὲ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόσι τρέλλας καὶ μαγείας. Συνέχεια
«Μὰ ἐγὼ ἔχω ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ!!! Τὸ 99% τῶν συνανθρώπων μου ὅπως κι ἐγὼ σκέπτεται!!!»
Εἶπε κάποιος γνωστός μου… Πολὺ γνωστός…. Παιδιόθεν…
Βέβαια αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ὑπαντρεύθη πρὸ τριάντα ἐτῶν περίπου, ἔκανε ἀμέσως παιδιὰ καὶ τώρα περιφέρει τὸ σαρκίον του γιὰ νὰ ἐκφέρῃ ἀπόψεις ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ.
Ἔτσι λοιπὸν τὶς πρὸ ἄλλες εὐρεθήκαμε σὲ συγγενικό μου σπίτι.
Τὰ παιδιά, ἀνεψούδια μου τὰ περισσότερα, στριφογύριζαν γενικῶς καὶ ἔκαναν φασαρία. Ὁ κύριος ἠνοχλήθη καὶ παρενέβη, γιὰ νὰ τὰ στείλῃ στὴν μεγάλη μυαλοπολτοποιήτρα, τὴν τουβοῦ…
Ἐγὼ ἀντέδρασα, εὐγενικῶς στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ὅσο κυλοῦσε ἡ ὥρα, ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα δυσφοροῦσα…
Κάποιαν στιγμὴ ἐδήλωσα πὼς στὸ δικό μου σπίτι τηλεόρασις δὲν ὑπάρχει, γιὰ λόγους προστασίας τῆς ἀντιλήψεώς μας.
Κι ἐκεῖ ὁ «φωτεινὸς παντογνώστης» (ἤ ἄλλως καὶ …Μῆτσος!!!) ἐξεῤῥάγη… Συνέχεια
Delete!!!
Καὶ φθάνει ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε τὸ ἐπόμενον βῆμα… Τὸ ὁποιοδήποτε ἐπόμενον βῆμα…
Πῶς θά τό κάνουμε; Θά κουβαλᾶμε ἐνοχές, φοβίες καί πικρίες ἀπό τό παρελθόν μας;
Ἤ μήπως θά ἀδειάσουμε τά …φορτώματα γιά νά πορευτοῦμε ἐλεύθεροι;
Ἡ καλλιτέρα στάσις, ὅταν εἴμαστε πράγματι ἀποφασισμένοι νὰ προχωρήσουμε στὸ ἐπόμενο βήμα μας, εἶναι τὸ Delete. Ἡ διαγραφή.
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ διαγράψουμε πραγματικὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐλύπησαν, τότε δὲν μποροῦμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη μας καὶ τὶς φοβίες μας… Συνέχεια