Τὸ πάθος ἔχει γιὰ Μοῦσα του τὴν αὐθεντικότητα…
Εἶναι μιὰ ἀρχέγονος καὶ παλλομένη ἐνέργεια, ποὺ ποτίζει ὁλόκληρο τὴν ζωή.
Μία ὑπερφυσικὴ παρουσία ποὺ ἐκδηλώνεται μὲ κάθε κτύπο τῆς καρδιᾶς. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Τὸ δάκρυ τοῦ καλλιτέχνου
Κλεισμένος εδώ και μήνες μέσα σε ένα δωμάτιο με μουσικά όργανα, βιβλία, ταινίες και πινέλα ψάχνει ο καλλιτέχνης να βρει άλλο ένα απάτητο μονοπάτι της ψυχής του, ψάχνει μία νότα που θα τον ησυχάσει, ένα στιχάκι που θα απαλύνει τον πόνο των καιρών.
Ταξιδεύει μέσα από τα βιβλία σε κόσμους τρελλών ποιητών, σε κόσμους δολοφονημένων φιλοσόφων, ταξιδεύει μέσα σε νότες μιας αρχαίας άρπας, ταξιδεύει μέσα σε ήχους μιας ηλεκτρικής κιθάρας, μα η φωτιά σιγοκαίει τα σωθικά του.
Τα νέα από τον πέρα κόσμο τρυπώνουν σαν το σαράκι στον κόσμο του μέσα από το γυαλί και του πληγώνουν την καρδιά.
Τον πνίγει το αίμα που κυλά πάνω στην γη, αίμα από παιδάκια, αίμα από μάνες, αίμα από αθώους εξαπατιμένους στρατιώτες, αίμα από ανθρώπους που ξεχάσαν την ψυχή τους σε κάποια πουλημένη ελπίδα, αίμα από ανθρώπους που πούλησαν την ψυχή τους στην ηδονή της σάρκας.
Τον πνίγει το αίμα που κυλά πάνω στην γη, αίμα από παιδάκια, αίμα από μάνες, αίμα από αθώους εξαπατιμένους στρατιώτες, αίμα από ανθρώπους που ξεχάσαν την ψυχή τους σε κάποια πουλημένη ελπίδα, αίμα από ανθρώπους που πούλησαν την ψυχή τους στην ηδονή της σάρκας.
Ἡ Ἀνάγκη ὡς σύμμαχος.
Ἀκόμη κι ἐὰν θεωροῦμε πὼς ἔχουμε ἐκγλωβισθεῖ σὲ ἀδιέξοδον, ἀκόμη καὶ τότε, πάντα ὑπάρχει λύσις.
Ἡ κάθε λύσις ὅμως, γιὰ νὰ εὑρεθῇ καὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ πρέπει νὰ ἐμφανισθῆ ἡ Ἀνάγκη. Ἡ μητέρα πολλῶν ἀποφάσεων, λύσεων καὶ ἀνακατευθύνσεων.
Πολλὲς φορές, ἴσως τὶς περισσότερες, ἡ μοναδική μας διέξοδος ἐμφανίζεται ὅταν ἡ Ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλῃ. Συνέχεια
Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναζητοῦμε τὰ αἴτια…
Τοῦ κάθε προβλήματος.
Ἐὰν δὲν γνωρίζουμε τὰ αἴτια τῆς ἐκφράσεως τοῦ ὁποιουδήποτε προβλήματος, τότε εἶναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ νὰ μπορέσουμε νὰ …«θεραπεύσουμε» ἤ νὰ θεραπεύσουμε τὸ ὁποιοδήποτε σύμπτωμα.
Τὸ φρικτὸ παράδειγμα, ποὺ σχεδὸν ΟΛΟΙ μας ἔχουμε βιώσει, ἀφορᾶ στοὺς ἰατρούς. Συμπεριφέρονται βάσει τῆς λογικῆς τοῦ …«πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι». Ἀσχολοῦνται μὲ τὸ σύμπτωμα καὶ ΠΟΤΕ μὲ τὸ αἴτιον.
Κι ἔτσι ὅταν ἐγὼ ἔχω ἐμφανίσει μίαν ταχυπαλμία ἤ ἕνα ἐξάνθημα ἤ ἕναν καρκινικὸ ὄγκο τότε οἱ ἰατροὶ ἐπιτίθενται στὸ σύμπτωμα καὶ σχεδὸν ποτὲ δὲν ἀσχολοῦνται μὲ τὸ τὶ δημιούργησε τὸ σύμπτωμα.
Ἀνάλογα παραδείγματα φυσικὰ συναντοῦμε στὴν ἐκπαίδευσιν, στὴν κοινωνία μας, στὴν πολιτεία μας…. Στὰ πάντα.
Κι ἔτσι βλέπουμε ἀκραῖες ἐκφράσεις ὀργῆς, ἀπὸ κάθε παράταξιν, μὲ στόχο φυσικὰ νὰ ἀντιμετωπιστοῦν, ὡς συνήθως, τὰ συμπτώματα.
Συνέχεια
Μέσα στὴν σκέψιν μας γεννιέται τὸ αὔριο.
Ἐκεῖ ὑπάρχουν τὰ θέλω μας, κρυφὰ καὶ φανερά.
Ἐκεῖ κρύβονται τὰ ὄνειρά μας.
Ἐκεῖ φωλιάζουν οἱ σχεδιασμοί μας, οἱ ἀνησυχίες μας, οἱ φόβοι μας, οἱ πόθοι μας, οἱ ὅποιες ἐπιθυμίες μας…
Ἀπὸ ἐκεῖ ἀντλοῦμε αἰσιοδοξία, χαρά, ἀνοχή, ἀντοχή, ὑπομονὴ καὶ καρτερικότητα.
Ἐὰν ὅμως μὲ ὅλα αὐτὰ ἀδυνατοῦμε νὰ δομήσουμε καὶ νὰ προγραμματίσουμε τὸ πῶς θὰ κινηθοῦμε αὔριο, ἀφήνοντας τόσο σημαντικὲς ἐπιλογὲς στὴν θεὰ …Τύχη, εἴμαστε μόνον ἐμεῖς ὑπεύθυνοι. Συνέχεια
Καθαρή σκέψις;
Καθαρὴ σκέψις δύσκολα ὑπάρχει στὶς ἡμέρες μας…
Λίγο τὰ προβλήματα… Λίγο οἰ φόβοι… Λίγο ἡ προπαγάνδα…
Τὸ μυαλό μας φουρτουνιάζει…
Κι ὅμως…
Εἶναι τόσο ἀναγκαῖον καὶ σημαντικὸν τὸ νὰ μποροῦμε νὰ ἀφιερώνουμε λίγες στιγμὲς μέσα στὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας ΜΟΝΟΝ στὸν ἑαυτόν μας… Νὰ ἑστιάσουμε τὸ βλέμμα μας σὲ κάτι ποὺ ἀγαπᾶμε… Ἤ νὰ σκεφθοῦμε κάτι ποὺ μᾶς ἀρέσῃ πολύ…
Ἤ, σκέτο, νὰ ὀνειρευθοῦμε… Συνέχεια