Μερικὰ ἀπὸ τὰ ἐργαλεῖα τῶν παγκοσμιοποιητῶν.
Τί θέλουν νά κάνουν στό Ἑλλαδοκαφριστάν; Νά τό ὑποδουλώσουν;
Εὔκολον…
«Ἀνακαλύπτουν» τὸν «ῥατσισμό», τὸν «φασισμό», τὸν «ναζισμό» κι ἔναν σκασμὸ ἀκόμη -ισμούς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ «στρώνουν» νόμους ἐπὶ νόμων γιὰ νὰ …πατάξουν, τάχα μου τάχα μου, τὴν ἐξαρσιν τῆς βίας, ποὺ ὀφείλεται στὸ φαινόμενον τοῦ νεο-«ναζισμοῦ»… Κι ἐν τὸ πρόβλημα εἶναι πολιτικό, μὲ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις, ΟΛΗ ἡ χώρα ἀσχολεῖται μὲ τὸ ἐὰν ὁ τάδε στραβοκύτταξε πολὺ ἤ λίγο ἤ μὲ τὸ ἐὰν ἡ δείνα φόρεσε κόκκινο μπλουζάκι ἤ μαῦρο παντελόνι.
Καὶ χρησιμοποιοῦν τὸν ἀντι-«ναζισμό», τὸν ἀντι-«ῥατσισμό», τὸν ἰσλαμισμὸ γιὰ νὰ ἀποκαταστήσουν τὰ χαμένα …ἀνθρώπινα δικαιώματα τοῦ Μουχτᾶρ ἀπὸ τὸ Ζιμπαμπουϊστάν, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ περιφρουρηθοῦν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ, ἀλλὰ τοῦ ἰθαγενοῦς τὰ δικαιώματα πρέπει νὰ …καταργηθοῦν. Ἴσα κι ὅμοια εἶναι ὁ Μουχτᾶρ ἀπό τό Ζιμπαμπουϊστάν μέ τόν κάθε ἰθαγενή; Ὁ Μουχτᾶρ εἶναι …ἀνώτερος!!! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ὁ κόσμος μου εἶναι δικό μου δημιούργημα.
Ὁ κόσμος μου εἶναι μικρὸς καὶ μέγας μαζύ…
Μὰ εἶναι κι ἀπολύτως δομημένος ἀπὸ τὶς δικές μου …ἐπιλογές. Ἄν κι ἀγούγεται βαρύ, ἰδίως γιὰ κάποιους, εὐτυχῶς ἤ δυστυχῶς, τὸ πόσο εὐτυχισμένος καὶ γεμάτος, ὡς ἄνθρωπος εἶμαι, ἐξαρτᾶται ἀπολύτως μόνον ἀπὸ ἐμέναν. Συνέχεια
Οἱ φόβοι καὶ οἱ ἐπιθυμίες μας ζοῦν στὸ ἴδιο …σακκοῦλι!
Πίσω ἀπὸ κάθε φόβο ὑπάρχει μιὰ ἐπιθυμία καὶ πίσω ἀπὸ κάθε ἐπιθυμία ὑπάρχει πάντα ἕνας δρόμος.
Ἡ μεγάλη μας ἐπιθυμία εὑρίσκεται στὸ ἴδιο σακκοῦλι μὲ τὸν μεγάλο μας φόβο.
Συνέχεια
Γλυκὸ νερὸ στὴν κόλαση νὰ πιοῦμε ἐδῶ μαζύ σου…
Πρὸ ἡμερῶν λοιπὸν ἐνοστάλγησα τὸν Στέλιο…
Πολύ… Πάρα πολύ…
Καὶ τὸν ἐνοστάλγησα ἐγὼ ποὺ γιὰ χρόνια ἄκουγα τὸ ὄνομά του κι …ἔτρεχα.
Μὰ πάντα μέσα στὰ τραγούδια του ὑπῆρχαν ἀγαπημένα ἀκούσματα, ποὺ ὅσο κι ἐὰν μὲ ἐνοχλοῦσε ὁ ἴδιος ὁ Στέλιος, αὐτὰ τὰ ἐμουρμούριζα…. (Ποιός ξεχνᾶ τό «ἀγριολούλουδον»;)
Ἔπεσα ἐπάνω σὲ ἕναν σχολιασμό, γιὰ τὰ ὅσα ἐτράβηξε αὐτὸς ὁ ἀγαπημένος (στοὺς περισσοτέρους) τραγουδοποιός, ἀπὸ ὅλα τὰ σιωνιστικὰ κέντρα αὐτῆς τῆς χώρας, ποὺ ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεώς της τραπεζοκρατεῖται!!! Συνέχεια
Εἶναι μίας στιγμῆς ματιὰ ἡ ἀπόφασις…
Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…
Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια
Οἱ ὡραιότερες ἡμέρες μας…
Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνον αὐτές, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.
Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κυττάξουμε ἐμπρὸς καὶ νὰ ὀνειρευθοῦμε…
Ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σὲ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόσι τρέλλας καὶ μαγείας. Συνέχεια