Ἐδιάβαζα λοιπὸν ἱστορία… Τὸ συνηθίζω τώρα τελευταῖα…
Ἐδιάβαζα γιὰ τὴν κάθοδο τοῦ Δερβὶς πασσᾶ τὸ 1824, στὴν Στερεὰ Ἑλλάδα, καὶ γιὰ τὶς μάχες ποὺ ἐδόθησαν τότε, πρὸ κειμένου νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀκόμη μία προσπάθεια τοῦ σουλτάνου νὰ σβήσῃ τὴν ἐπανάστασι…
Μεταξὺ τῶν πολλῶν ποὺ ἔκανε ὁ Δερβὶς πασσᾶς ἦταν νὰ στείλῃ ἐπιστολὲς στοὺς ἐπανεστατημένους γκιαούρηδες, πρὸ κειμένου νὰ κάνῃ οἰκονομία δυνάμεων καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὶς συγκρούσεις.
Ξέρετε τί τοῦ ἀπήντησε ὁ ἀμόρφωτος, ἀγροῖκος καί ταπεινός Πανουργιᾶς;
Πάλεψε γιὰ περισσότερο χρῆμα…
Πάλεψε γιὰ καλλίτερη ζωή…
Πάλεψε γιὰ νὰ ἀφήσῃς καλλίτερο κόσμο στὰ παιδιά σου…
Πάλεψε δῆλα δὴ γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν ἔξω ἀπὸ ἐσέναν…
Συνέχεια
Νὰ φτιάξουμε, λέει, τὴν δημοκρατία τῶν Ἀρίστων.
Ἤ, λέει, νὰ φτιάξουμε τὴν κοινωνία τῶν Ἀρίστων…
Νὰ φτιάξουμε γενικῶς καὶ τὴν δημοκρατία μας…
Γενικῶς ὅμως… Διότι στὸ εἰδικῶς κάπου χαλᾶ ἡ συνταγή…
Νά φτιάξουμε τί βρέ παιδιά; Τί;
Τί σημαίνει Ἄριστος; Γιατί δέν καταπιανόμαστε ἀπό τό ἁπλούστερον, γιά νά ξέρουμε τελικῶς καί τό τί πρέπει νά φτιάξουμε; Πῶς θά φτιάξουμε γεμιστά ἐάν δέν ἔχουμε ἀπό πρίν συγκεντρώσῃ ὅλα τά ὑλικά; Θά τρέχουμε καί δέν θά φθάνουμε;
Ἐμεῖς σέ τί θεωροῦμε τούς ἑαυτούς μας τυχερούς;
Νά θυμηθοῦμε λίγο τόν Λουντέμη;
Τί ἔλεγε;
«Μικρὸς παραπονιόμουν ποὺ δὲν εἶχα παπούτσια νὰ βάλω στὰ πόδια μου, ὥσπου εἶδα κάποιον ποὺ δὲν εἶχε πόδια.»
Ὄχι ἀγάπες μου… Δὲν γίνεται… Δὲν μπορῶ…
Ἐκτιμῶ, σέβομαι, θαυμάζω τὴν προσπάθειά σας.
Σᾶς συγχαίρω ποὺ μὲ ἐλάχιστα χρήματα καταφέρατε νὰ ἀποδείξετε σὲ ἐκεῖνο τὸ σούργελο τὴν Ὄλγα πὼς πράγματι, μπορεῖ κάποιος νὰ διαφημίσῃ τὴν χώρα μας μὲ ἁπλᾶ πράγματα, δίχως νὰ φαίνεται ἡ παρ’ ὁλίγον ὑπουργὸς πρώτη μούρη καὶ δίχως νὰ τῆς ἔχουμε πληρώσῃ ὅλα τὰ ἔξοδα γιὰ ταξείδια ἀναψυχῆς στὰ Λονδίνα καὶ στὰ Παρίσια…
Ναί, σᾶς πιστεύω. Θέλατε νὰ ἀναδείξετε τὴν χώρα ἀλλά, ὄχι, δὲν θὰ γίνω ἕνας ἀπὸ ἐσᾶς. Διότι αὐτὰ τὰ περὶ καλοπεράσεως καὶ σαχλαμάρας δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ διαφημίζουμε… Οὔτε αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς προτιμοῦσαν…
Αὐτὴ ἡ ψύχωση μὲ τὴν διατροφὴ κατάφερε νὰ καταστρέψει, νὰ ἰατρικοποιήσει κάθε μπουκιά μας.
Σκέψου πρὶν φᾶς!
Πόσες θερμίδες, πόσα λιπαρά!!!
Τὸ τραπέζει ἔπαψε νὰ εἶναι βωμὸς γεύσεων ἀλλὰ ἕνας πάγκος φαρμακείου, ποὺ ζυγίζουμε σχολαστικὰ τὰ λίπη καὶ τὶς θερμίδες καὶ μασουλᾶμε μὲ ἐπιμέλεια τὰ φαγητὰ ποὺ δὲν εἶναι παρὰ φάρμακα.
Ἐὰν κάποιος ἀπολαμβάνει αὐτὸ ποὺ τρώει, χωρὶς ἐνοχές, τότε μπορεῖ νὰ φάει τὶς σωστὲς ποσότητες καὶ νὰ κάνει τὶς σωστὲς ἐπιλογές.
Συνέχεια
