Οἱ παρελθοῦσες σχέσεις μὲ τὴν ἀγάπη, οἱ παιδικὲς μνῆμες, οἱ ἀνεκπλήρωτες προσδοκίες καὶ οἱ πεποιθήσεις βρίσκονται ὅλα συσκευασμένα στὴν γλῶσσα τοῦ παρόντος.
Ἑπομένως τὸ «σ’ ἀγαπῶ» ἐπεκτείνεται στὰ ἐξῇς: Συνέχεια →

…δὲν κάνουμε κάτι, στὴν πλειοψηφία μας, γιὰ νὰ προλάβουμε τὶς ἐξελίξεις.

Θὰ πονέσουμε…
Θὰ κτυπηθοῦμε ἀλύπητα…
Θὰ πέσουμε τσακισμένοι, ἀδυνατώντας νὰ ξανὰ σηκωθοῦμε…
Θὰ περάσουμε μέσα ἀπὸ φωτιὰ καὶ ἀτσάλι…
Θὰ χαθοῦμε ἢ θὰ χάσουμε ἀγαπημένους μας συντρόφους…
Μά, στὸν πόλεμο, ποὺ ἤδη ξεκίνησε, ὑπάρχουν πάντα θύματα.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἡ Ἐλευθέρια δὲν χαρίζεται. Κερδίζεται μόνον πληρώνοντας βαρειὰ τιμήματα καὶ  μετρώντας ὑψηλὲς ἀπώλειες. Συνέχεια →