Ἀποχαιρετοῦμε ὅλα ὅσα τελείωσαν μὲ σεβασμό, ἀγάπη καὶ ἀποφασιστικότητα. Διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ τελείωσαν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιστρέψουν στὶς ζωές μας καὶ μόνον οἱ ἀναμνήσεις μας εἶναι αὐτὲς ποὺ θὰ τὰ κρατοῦν ζωντανὰ μέσα μας.
Διότι ὅταν κάτι τελειώνῃ τελειώνει… Τὸ πότε ὅμως ἐμεῖς θὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε εἶναι μία ἄλλη ὑπόθεσις.
Συνέχεια →

Μποροῦμε κάθε στιγμὴ νὰ ἐπιλέξουμε …

νὰ ἐμπιστευόαστε ἀντὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ ἐλέγχουμε …

νὰ συμμετέχουμε ἀντὶ νὰ βαριόμαστε … Συνέχεια →

Τὸν κακό μας ἑαυτό. Τὴν βολή μας. Τὶς πεποιθήσεις μας. Τὶς ὀπτικές μας. Τὶς ἀπόψεις μας. Τοὺς φόβου μας…
Διότι τὸ πρῶτο καὶ μεγαλύτερον πρόβλημά μας δὲν εἶναι ἡ κάθε μορφῆς καὶ εἴδους ἐξουσία, ἀλλὰ ἡ δική μας στάσις ἀπέναντί της. Συνέχεια →

Σήμερα ἀποφάσισε νὰ χρησιμοποιήσῃς τὴν δύναμή σου μὲ σοφία γιὰ τὸ καλό σου καὶ τὸ μεγαλύτερο καλὸ ὅλων ἐκείνων ποὺ εὑρίσκονται γύρω σου.
Δὲν ἔχεις ἰδέα πόσες ζωὲς ἀγγίζει μέχρι τώρα στὴν ζωή σου…

Ψυχὲς ποὺ ἔψαχναν για ἀγάπη, ἀποδοχή, στοργὴ καὶ ὁλοκλήρωση καὶ ἐσὺ μπόρεσες νὰ τὶς θεραπεύσῃς μὲ τὴν μαγική σου δύναμη. Συνέχεια →

Ὅσο κι ἐὰν τὸ ἀποφεύγουμε..
Ὅσο κι ἐὰν μᾶς τρομάζῃ…
Ὅσο κι ἐὰν ἔχουμε κουρασθῆ…
Ὅσο κι ἐὰν αἰσθανόμεθα ἐδῶ καὶ καιρὸ ἡττημένοι…
Ὅσο κι ἐὰν ἡ «λογικὴ» μᾶς ὑπαγορεύει νὰ παραιτηθοῦμε…
Ὅσο κι ἐὰν θὰ προτιμούσαμε νὰ κρυφθοῦμε ἀπὸ τὸ …«Μοιραῖον»…
…δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ διαφυλάξουμε στοιχειωδῶς κάτι ἀπὸ ὅσα ἀπαιτεῖται νὰ διαφυλαχθοῦν, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιβιώσουμε. Συνέχεια →

Ἐὰν αἰσθάνομαι πὼς κάτι στὴν ζωή μου εἶναι λάθος….
Ἐὰν εἶτε ἡ διαίσθησις, εἶτε ἁπλῶς ἡ αἴσθησις, μοῦ θυμίζουν καθημερινῶς πὼς κάτι δὲν εἶναι καλό, δίχως ἀπαραιτήτως νὰ μπορῶ νὰ τὸ προσδιορίσω.
Τότε, συνήθως, ὅταν αὐτὰ τὰ συναισθήματα καταλαμβάνουν ὅλο καὶ μεγαλύτερο χῶρο, ἐγὼ πρέπει κάτι νὰ ἀφήσω, μικρὸ ἤ μεγάλο. Τὸ τὶ εἶναι αὐτό, τὸ πόσο σημαντικό, τὸ πόσο προστατευμένο τὸ ἔχω, εἶναι μία ἄλλη ὑπόθεσις, ποὺ θὰ τὰ ἐξετάσω ἀργότερα.
Γιὰ τὴν ὥρα, ὅταν αὐτὰ τὰ συναισθήματα καὶ οἱ διαισθήσεις μὲ κατακλύζουν, τότε ἔχω σαφεῖς ἐνδείξις πὼς κάτι στὴν ζωή μου πρέπει νὰ ἀλλάξῃ. Συνέχεια →