Ὥρα σιγὰ σιγὰ νὰ ἀνασκουμπωνόμεθα…
Ὥρα νὰ μαζεύουμε τὶς δυνάμεις μας…
Ὥρα νὰ κάνουμε τοὺς ἀπολογισμούς μας καὶ νὰ ξεκινήσουμε… Συνέχεια →

Ὅ,τι δήποτε ἀπὸ τὶς «αὐτοματοποιημένες» συμπεριφορές μας μᾶς «ὑποχρεώνει» νὰ καταλήγουμε δυστυχεῖς καὶ φοβισμένοι, ἔχει κάποιο αἴτιον κάπου στὸ παρελθόν μας. Τὸ αἴτιον αὐτὸ εἶναι μία ἐρμηνεία ἑνὸς σημαντικοῦ, γιὰ ἐμᾶς, γεγονότος ποὺ μᾶς ἔχει σημαδεύση ἐντόνως, σὲ περιόδους τέτοιες ποὺ ἀδυνατούσαμε νὰ προστατευθοῦμε μόνοι μας καὶ ἀναμέναμε ἀπὸ τὸ περιβάλλον μας νὰ σπεύσῃ γιὰ νὰ μᾶς προστατεύσῃ, δίχως ὅμως καὶ νὰ (θέλὴ ἢ νὰ δύναται νὰ τὸ) πράξῃ. Συνέχεια →

Μία ἐρώτησις ἀστεία, ἐὰν ἀναλογισθοῦμε πὼς τὴν σήμερα σωτῆρες δὲν ὑπάρχουν.
Οἱ σωτῆρες πέθαναν, μαζὺ μὲ κάθε τι ποὺ ἐπρόδωσαν.
Καὶ μείναμε σαστισμένοι ὅλοι μας νὰ κυττᾶμε τὸ αὔριο δίχως ἐλπίδες, ὄνειρα, προοπτικές… Συνέχεια →

Σὲ ἕναν κόσμο ποὺ καταῤῥέει…
Σὲ ἕναν κόσμο ποὺ βασιλεύει τὸ ψέμμα…
Σὲ ἔναν κόσμο ποὺ τὸ παράλογον ἐπικρατεῖ…
…εἶναι καιρὸς νὰ ἀποφασίσουμε σὲ ποίαν πλευρὰ θὰ σταθοῦμε. Σέ αὐτὴν τοῦ ψεύδους ἤ σέ αὐτήν τῆς Ἀληθείας; Συνέχεια →

Μπορεῖς νὰ ἀκοῦς, νὰ γεύεσαι, νὰ ἀγγίζῃς, νὰ μυρίζῃς, νὰ αἰσθάνεσαι, νὰ μιλᾷς, νὰ γελᾷς, νὰ σκέπτεσαι, νὰ ἀπολαμβάνῃς, νὰ παίζῃς, νὰ ἀγαπᾷς, νὰ ἐπιλέγῃς. Μπορεῖς νὰ δημιουργῇς σκέψεις, ποὺ κάποιες ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καλές, κάποιες ἐξαιρετικὲς κι ἄλλες ἀρνητικές. Μπορεῖς νὰ ἐπιλέξῃς…
Ἔχεις τὴν ἱκανότητα νὰ ξεδιαλέγῃς ἀπὸ τὸ χθὲς τὶ σοῦ ταιριάζει γιὰ τὸ σήμερα.
Ἔχεις πολλὰ κομάτια, κάποια εἶναι παρόντα καὶ τὰ γνωρίζεις καλά, κάποια ἄλλα εἶναι ἀκόμη ἄγνωστα σὲ ἐσένα.
Συνέχεια →