Φθάνει ἐκείνη ἡ Ἱερὰ Στιγμή, γιὰ ὅλην τὴν Ἀνθρωπότητα, που θὰ κληθῆ νὰ ὑπερασπισθῇ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ συνιστοῦν ἕναν κόσμο κόσμημα…
…ἐγκαταλείποντας, διὰ παντός, πίσω της, ὅ,τι τὸν ἀλλοίωνε, τὸν ἐβρώμιζε καὶ τὸν κατέστρεφε… Συνέχεια →

Ἡ καθημερινότης μας διαρκῶς ἐξελίσσεται σὲ κάτι ὅλο καὶ βιαιότερον. Οἱ ἀντοχὲς ἐξαντλῶνται καὶ διαρκῶς, ὅλο καὶ περισσότεροι, σκύβουν τὸ κεφάλι καὶ συμβιβάζονται.
Αὐτὸ ὅμως εἶναι ἡ μία «ὄψις τοῦ νομίσματος».  Συνέχεια →

(Σὲ νέες βάσεις καὶ μὲ διαφορετικές, ἀπὸ τὶς ἔως τώρα, προτεραιότητές μας!!!)

Πῶς γίνεται νά ξεκινήσῃ κάποιος ἔνα ταξείδι, γιὰ ὁπουδήποτε, ἐάν θέλῃ νά κουβαλήσῃ μαζύ του ὅλην τήν …οἰκοσκευή του, πρό κειμένου νά μήν αἰσθανθῇ ἀπεκομμένος ἀπό τήν καθημερινότητά του; Δὲν γίνεται… Κι ὄσοι τὸ ἐπιδιώκουν αὐτὸ εἶναι, τοὐλάχιστον, ἀνόητοι, ἐφ΄ ὅσον τελικῶς χάνουν τὸ ταξείδι, γιὰ νὰ μὴν χάσουν τὴν (κατ’ ἐπίφασιν καὶ μόνον) βολή τους.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ ἡ βολή μας, στὸ μεγαλύτερό της μέρος, χαρακτηρίζεται ἀπὸ ἀμέτρητες συνήθειες καὶ προσκολλήσεις, ποὺ μᾶλλον μᾶς καταδυναστεύουν παρὰ μᾶς ἀνακουφίζουν. Συνέχεια →

Εἶναι πολὺ περίεργο τὸ συναίσθημα ποὺ γεννᾶ ἡ συνειδητοποίησις τῆς ἀπὸ κάθε πλευρὰ περικυκλώσεώς μας.
Μὰ εἶναι καὶ μία ἐξαιρετικὴ ἀφορμὴ γιὰ νὰ προβληματισθοῦμε, νὰ ἀποφασίσουμε τὸ τὶ πρέπει καὶ ἀπαιτεῖται νὰ διασώσουμε καὶ νὰ ἐπιτρέψουμε στὴν Ἀνάγκη νὰ μᾶς χαράξῃ νέους βηματισμούς, μὲ νέους ῥυθμοὺς καὶ νέες στοχεύσεις. Συνέχεια →