Εἶναι μία πολὺ ὄμορφη κοπέλλα, μὲ μαντήλα, ποὺ κρατᾶ μία καρδιά, ἡ ὁποία περιέχει τὴν Ἑλληνικὴ Σημαία.
Εἶναι μία φωτογραφία ποὺ αὐτὲς τὶς ἡμέρες γυρνοβολᾶ στὸ διαδίκτυον, καὶ μᾶς ἔχει χαροποιήσει ἰδιαιτέρως…
Εἶναι τέλος πάντων μία παγκόσμιος κατάστασις, ποὺ ἐκδηλώνεται ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα, καὶ φυσικὰ καθρεπτίζει τὴν διαισθητικὴ τάσιν τοῦ πλανήτου νὰ στηρίξῃ τὴν Ἑλλάδα…
«Μικρὸς παραπονιόμουν ποὺ δὲν εἶχα παπούτσια νὰ φορέσω στὰ πόδια μου…
Ἔως ὅτου ἐγνώρισα κάποιον δίχως πόδια…» Συνέχεια
Μέσα ἀπὸ αὐτὲς τὶς σελίδες καθημερινῶς, ἐδῶ καὶ τρία χρόνια, γράφω διαρκῶς μόνον γιὰ τὴν ἀλήθεια…
Κάποιοι θεωροῦν πὼς εἶναι μόνον δική μου…
Ἤ πὼς τὸ βλέμμα μου ἔχει ἀλληθωρέυσει…
Ἤ πὼς ἔχω κάποια στεγανά… Συνέχεια
Τὶς πρὸ ἄλλες, στὸ ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ ἔγινε μία συναυλία μὲ τὸν Θανάση Παπακωνσταντίνου.
Σήμερα δὲν θὰ σχολιάσω ὅλα τὰ γραφόμενα τοῦ φίλου Νικόλα.
Ἔχω τοὺ λόγους μου.
Μοῦ ἀρέσουν ὅμως οἱ «συμβολισμοί» του, καθῶς φυσικὰ καὶ ὁ τρόπος ποὺ δομεῖ τὸ κείμενον.
Θὰ ἤθελα μόνον νὰ προσθέσω ἕνα ἐρώτημα.
Συνέχεια
