Τί νά πῇ κάποιος γιά τό θράσος τους;
Δὲν φθάνει ποὺ οἱ κουδουνίστρες ἔχουν κάνει τὴν Ἑλλάδα Ἑλλαδοξεφτιλιστάν, ἔχουν μοῦτρα νὰἐμφανίζονται καὶ νὰ προκαλοῦν!
Μάλιστα τώρα ἑτοιμάζονται νὰ μὰς «σώσουν» ἐκ νέου!
Καλά, ἀπό μυαλό πῶς πᾶνε; Τούς τελείωσε;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Κεμὰλ Ἀτατοῦρκ
Ἰδοῦ οἱ λόγοι τῶν ταξειδιῶν Νταβούτογλου σὲ Αἴγυπτο καὶ Λιβύη.
Ἡ ΑΟΖ ἦταν τὸ ζήτημα! Ἡ ἀπαγόρευσίς ὁρισμοῦ ΑΟΖ γιὰ τὴν Μεγίστη (Καστελλόριζον) ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.
Οἱ ὀνειροδομήσεις τῆς γείτονος καλὰ κρατοῦν.
Οἱ Τοῦρκοι δέν ἀλλάζουν μέ ἀγκαλιές καί φιλιά
Το “βίαιο DNA” της Τουρκίας δεν αλλάζει με αγκαλιές και φιλιά!Ας το καταλάβουμε
Τσάμπα οι αγκαλιές και τα φιλιά Αβραμόπουλου-Μπαγίς στο ΥΕΘΑ. Τσάμπα η επιστολή που έστειλε ο Α/ΓΕΕΘΑ με …ταχυδρόμο το Μπαγίς στον Οζέλ, με την οποία τον προσκαλούσε στην Αθήνα. Τσάμπα τα τηλεφωνήματα με τον Νταβούτογλου.Τσάμπα ο μύθος ότι τώρα που οι κεμαλιστές στρατηγοί είναι πίσω από τα κάγκελα ,οι ισλαμιστές του Ερντογάν,του Νταβούτογλου και του Μπαγίς, θα δείξουν άλλο πρόσωπο στα ελληνοτουρκικά.
Δεν είναι ευχάριστο,αλλά Συνέχεια
Τρόμος στήν ἑλληνική πολιτική ἡγεσία
Ὅλα τά εἴχαμε αὐτό μᾶς ἔλειπε. Ὁ Ἐρντογάν, κατά πάσα πιθανότητα, πάσχει ἀπό καρκίνο στό ἔντερο καί οἱ μέρες του στήν ἡγεσία τῆς γείτονος εἶναι μετρημένες.
Τί θά γίνῃ ὅταν ἀλλάξουν τά δεδομένα στήν τουρκία, ποιός θά ἡγηθῇ τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως μετά – ἄν – τήν ἀποχώρησι τοῦ σημερινοῦ προθυπουργοῦ καί τί σκοπούς ἔχουν σέ σχέσι μέ τήν πατρίδα μας; Οὔτως ἤ ἄλλως δέν μπορεῖ νά ξαναβάλῃ ὑποψηφιότητα γιά πρωθυπουργός στίς ἑπόμενες ἐκλογές. Ἔχει ἐκλεγεῖ ἤδη τρεῖς φορές…..
Παρακαλοῦμε ψηφίστε «ΟΧΙ»!
κίνησις γιὰ δικαιοσύνη κι ἐλευθερία στὴν Κύπρο
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ “Ψηφίστε ΟΧΙ”
στην ανάδειξη του Ερντογάν ως “Προσώπου της Χρονιάς”
από το περιοδικό TIME…
___________________________________________________
Ποιά ἡ σχέσις Κουβέλη-Ῥεπούση;
Καμμία;
Λάθος…
Πρωτίστως ἂς θυμηθοῦμε τὴν δράσι της:
Τι σχέση έχει ο κ. Κουβέλης και η Δημοκρατική Αριστερά με την κ. Ρεπούση;
“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…”
(Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού)