Καμμία;
Λάθος…
Πρωτίστως ἂς θυμηθοῦμε τὴν δράσι της:
Τι σχέση έχει ο κ. Κουβέλης και η Δημοκρατική Αριστερά με την κ. Ρεπούση;
“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…”
(Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού)
Φαίνεται πως, για τους Δυτικούς, μετά τη μαύρη σημαία του ναζισμού και την κόκκινη του κομμουνισμού, εμφανίζεται μια νέα απειλή ή πρόκληση: Η πράσινη σημαία του Συνέχεια
Ἐγὼ ἀπὸ τὴν ἱστορία ἐγνώριζα πὼς τὰ πραξικοπήματα συνέβαιναν κατὰ μίας ἐξουσίας.
Κάποιες φορὲς ὁ λαὸς ἐχρησιμοποιεῖτο ὡς «μοχλός» ἀσκήσεως πιέσεως, ἀλλὰ τὶς περισσότερες δὲν συνέβαινε αὐτό.
Ἡ μικρασιατικὴ ἐκστρατεία γνωρίζουμε πῶς ξεκίνησε. Σαφῶς καὶ δὲν ἦταν ὑποκινητὴς καὶ ἐμπνευστής της ὁ Γούναρης.
Τὰ λάθη του ἀρκετά. Ἀλλὰ ὄχι ἄξια γιὰ νὰ τὸν στείλουν πρὸς ἐκτέλεσιν.
Ὑπῆρξαν πρόσωπα πολὺ περισσότερο ὑπεύθυνα.
Παράδειγμα τέτοιο, ὁ Βενιζέλος.
Ὄχι γιὰ τὴν ἐκστρατεία ἀλλὰ γιὰ τὴν στιγμή. Διότι εἶχε τὴν μελέτη, τὴν ἔρευνα καὶ τὴν πρότασι ἕτοιμη, πολλὰ χρόνια πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐκστρατείας ἀπὸ τὸν Μεταξᾶ. Ἡ δική του ἀτολμία ὁδήγησε στὴν ἐκ τῶν ὑστέρων ἔναρξί της, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δοθῇ στὴν Τουρκία ἡ εὐκαιρία νὰ πρὸ ἑτοιμαστῇ καὶ νὰ λάβῃ μεγάλη βοήθεια ἀπὸ χῶρες ποὺ πλέον εἶχαν καὶ τὸν χρόνο καὶ τὸ χρῆμα καὶ τὴν ὑποδομὴ νὰ τὴν στηρίξουν.
Ὁ «μέγιστος» Μπουτάριος τὴν ἔλαβε τὴν ἀπόφασι!
Θὰ μᾶς τὸ φτιάξῃ τὰ ἄγαλμα τοῦ κτήνους.
Ήρθε η ώρα για το άγαλμα του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη;
«Οὐκ εἴθισται τοῖς Ἕλλησι προσκυνέειν».
Ὁ Αἰσχύλος στόν Προμηθέα Δεσμώτη, ἀναφέρεται στό ἀπροσκύνητον τοῦ Προμηθέως (Ἑλληνισμοῦ). Σέ πολλούς στίχους ἀλλά καί γενικῶς, σέ ὅλην τήν τραγωδία ἐπιχειρεῖται καί ἐπιτυγχάνεται ἡ μεταφορά στόν ἀναγνώστη τῆς ἀτμόσφαιρας τοῦ “μή κάμπτειν γόνυ”. Ἐπίσης ἀναφορές στήν «βαρβαρική» συνήθεια τοῦ προσκυνήματος καί τῆς γονυκλισίας ὑπάρχουν σέ κείμενα ὄχι μόνον τῆς ἀρχαίας ἀλλά Συνέχεια
