Πρώτη ἡ λαμπρὴ μιᾶς πασχαλιᾶς,
τραγούδαε σὲ κλώνους πάνω, εἰρήνης καὶ ἐλιᾶς
κι ὁλοῦθε δεκατιανὸν λιοπύρι·
μιὰ στάλα ἀκόμη κι ἐξεχείλιζε,
ἀπ’ ὀμορφιάν, τὸ ῥοδαλόν της χείλι.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Λόγος
Ἡ βιάσις τῶν λέξεων…
Ἀπὸ μερικὲς ἀνάκατες μέσα λέξεις,
μὲ βιάσιν εἰπωμένες,
λόγος ὀχτρὸς ὀρθώνεται.
Τότες μελαγχολῶ,
Νίκη τῶν Θεσσαλῶν.
Πρᾶξις Α΄
Ὁ Ἥλιος,
τὴν γῆς ἐπέλεξεν τῆς Νίκης τῶν Θεσσαλῶν,
τὸ μεγαλεῖον του ν’ ἀποκαλύψῃ.
Θάλασσα ἐνδεδυμένη γαλήνην κι εὐμορφιά.
Τὸ ὄνειρον τῆς Ἐλευθερίας
Ἰβίσκου τὸ χρῶμα εἶχε ἡ λυγερόκορμη μὲ τὰ μακρυὰ μαῦρα μαλλιά,
νὰ ἀντιστέκωνται εἰς τοῦ ἀνέμου τὴν ἀναίδειαν·
κραττῶντας μὲ τὰ λευκά της χέρια,
τὸ τιμόνι τῆς μικρῆς βαρκούλας,
μὲ ἔνα μικρὸν πανί
καὶ σύντροφον τὸν Αἴολον
Συνέχεια
τὸ τιμόνι τῆς μικρῆς βαρκούλας,
μὲ ἔνα μικρὸν πανί
καὶ σύντροφον τὸν Αἴολον
Συνέχεια
Ἀρχαῖοι Ποσειδωνιᾶται καὶ σύγχρονος ἀφελληνισμός.
Τοῦ Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου
Καθηγητοῦ – Κλασσικοῦ Φιλολόγου
Ἱστορικοῦ – Συγγραφέως
Εἶναι ἐκπληκτικὲς κάποιες φορὲς οἱ συμπτώσεις. Στὸ ἄρθρο μου, τὸ σχετικὸ μὲ τὴν καταστροφὴ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης Συνέχεια
Ὦ Ἑλληνίδα Γυναίκα!
