Μιὰ τῆς ζωῆς στιγμὴ


Φλεβάρης ἦταν…
παραδωμένος εἰς τῆς ζήλειας τὰ χέρια,
τὴν μιὰ κακιωμένος,
τὴν γῆ μὲ κρύον λευκὸν ἐστόλιζε 
καὶ τὴν ἄλλην μὲ ψεύτην ἥλιον,
γελαστός,
γυροβολοῦσε εἰς τὶς ἀκρογυαλιές.
 

Ξανὰ θὰ βαδίσω

Ξανὰ θὰ βαδίσω

 
– Πιᾶσε σφικτὰ τὸ χέρι μου,
ἀκριὰ νὰ βαδίσῃς τῆς κορυφογραμμῆς,
τοῦ ἄλλου ὄρους,
μιάς καὶ τὸ ἰδικόν μας,
πάει πιᾶς, τὸ ἐδώκανε…

Συνέχεια

Τελικῶς, εἶμαι ἀναρχικός

Ὅμως, ζοῦμε σέ μία κοινωνία τό σύστημα τῆς ὁποίας ἀπόβάλλει τέτοιου εἴδους ἀναρχικά ἄτομα, μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο.

Μινώταυρος

Τάδε έφη…Οδυσσέας Ελύτης

«Ο κόσμος έχει κουραστεί ν’ ακούει κηρύγματα που δεν έχουν αντίκρυσμα ή που το ίδιο το αντίκρυσμα τους τα διαψεύδει. Η έμφυτη τάση του ανθρώπου ν’ αλλάξει την απαράδεκτη σήμερα τάξη του κόσμου, αυτή η επαναστατική του διάθεση, διοχετεύεται σε σχήματα, καλουπάρεται και διατίθεται στο εμπόριο των κοινωνικών ιδεών, κατά τρόπο που Συνέχεια

Καὶ ἐγέννησεν Ποίησιν

 

Σιωπηλὸν πισωπλάτησε μὲ τρόμον τὸ σκότος,
ἔσειρε τὰ βήματά του δειλά,
πέρα τῆς Πρώτης Φωνῆς,
πέραν τοῦ ὡραίου φωτὸς μακρυὰ
καὶ τῆς ἐγκύου φλογισμένης τῶν Ἑλλήνων γλώσσης.