Μὲ λέξεις ὄμορφες

Δῶσε μου Ἄνεμε τὴν φωνή σου,
τὴν γῆ νὰ ζωγραφίσω,
μὲ λέξεις ὄμορφες,

ὡς λαμπροστολισμένες κυριακάδες νὰ ‘ναι 
καὶ γύρω τους τόνοι καὶ πνεύματα παράνυμφοι, 
μὲ τ’ ἄνθη ἀγκαλιασμένα, μὲ χρώματα λευκὰ τῶν κρίνων
καὶ ῥὸζ μοσχοβολᾶτα τριανταφυλλένια,
Συνέχεια

«Πατρίδα σάν τόν ἥλιο σου, ἥλιος ἀλλοῦ δέν λάμπει»

Σήμερα συμπληρώνονται 100 χρόνια από τον θάνατο του ήρωα ποιητή του Λορέντζου Μαβίλη .

Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στην Ιθάκη από τον απόγονο ενός Ισπανού ευγενούς και από μια Ελληνίδα. Σπούδασε για ένα χρόνο φιλολογία στην Αθήνα αλλά το ανήσυχο πνεύμα του τον οδήγησε στην Βαυαρία όπου φοίτησε μελετώντας τους κλασσικούς της εποχής Niezsche, Kant,Schopenhauer. Παράλληλα με ιδιαίτερο ζήλο ασχολήθηκε με το σκάκι και κατάφερε να αναδειχθεί πρωταθλητής Βαυαρίας το 1890 την ίδια χρονιά που έγινε διδάκτωρ στο πανεπιστήμιο.

Η φοιτητική του ζωή ήταν αυτό που περιγράφεται με την έκφραση: Συνέχεια

Ἀνοιξιάτικη Μελένια Σοφία

Ἐψές, μέσα ἀπὸ τὸ ψιλόβροχον,

ἀπὸ γαληνεμένην συννεφιὰ
κι ἀπὸ πανάρχαιον βύθισμα τοῦ φωτός,
ἐφάνη ἐμπρός μου ἡ Ἄνοιξις, Ὡραία.