Διαβάζω ἐδῶ καί λίγες ἡμέρες τίς μύριες σκέψεις πολλῶν, ἐπωνύμων κι ἀνωνύμων, γύρω ἀπό τὴν κίνησι πολιτῶν ποὺ ξεκίνησε ὁ Μίκης Θεοδωράκης.
Εἶμαι θυμωμένη. Πολύ θυμωμένη. Καί μέ αὐτά ποὺ διαβάζω καὶ μέ αὐτά ποὺ αἰσθάνομαι πώς κρύβονται πίσω ἀπό αὐτά ποὺ διαβάζω.
Θά ξεκινήσω θέτοντας μερικές ἐρωτήσεις στοὺς ἀρνητές καὶ κατακριτές τῆς νέας αὐτῆς προσπαθείας. Συνέχεια
Πρὸ 190 περίπου ἐτῶν ἐτοῦτος ὁ τόπος ἐβίωσε μίαν Ἐπανάστασι.
Μία μεγίστη κίνησις κατὰ τῆς ἀθλιοτέρας κατοχῆς πού ἐβίωσαν ἂνθρωποι…..
Τόσο ἀθλίας καὶ ἀπανθρώπου, ποὺ σήμερα 190 χρόνια μετὰ, ἀκόμη ὑπάρχουν σκιές της στὴν ζωή μας!
Κάποιοι ἐπίστευσαν πὼς πράγματι ἒφθασε ἡ ἀπελευθέρωσις. Κι ἒδωσαν τὰ πάντα!
Μέ τήν Amelie Law δέν γνωριζόμαστε προσωπικῶς. Εἲμαστε ἠλεκτρονικοί “φίλοι”.
Τό κείμενό της μοῦ ἂρεσε γιατί κάνει μίαν καταγραφή τῆς πραγματικότητος πού ὃλοι ἀναγνωρίζουμε ἀλλά πού λίγοι τόλμησαν νά παραδεκτοῦν.
Ὑπάρχει κάποιος ἐκεί ἒξω πού νά διατηρῇ ἀκόμη τήν ψευδαίσθησι πώς τά πράγματα θά ἀλλάξουν ἀπό μόνα τους; Πού νά πιστεύῃ πώς σέ λίγο καιρό θά ἒχουν τελειώσῃ οἱ “δύσκολες” ἡμέρες καί θά ξαναγυρίσουμε στό “ἐγώ τό ἒχω πιό μεγάλο”; Συνέχεια
Διαβάζοντας τίς σκέψεις τοῦ Ἀναρμοδίου (Τό καθεστῶς φαίνεται νά ἐπιζητᾶ τήν λαϊκή ἐξέγερσι. Γιατί;), ἀπεφάσισα νά καταθέσω καί τίς δικές μου, οἱ ὁποῖες μὲ βασανίζουν ἐδῶ καὶ κάποιους μῆνες. Ὂχι μόνον γιά νά γίνῃ διάλογος καί νά δοθοῦν ἀφορμές γιά προβληματισμούς!
Βαθύτερός μου στόχος εἶναι ἡ δράσις καί ὁ συντονισμός ὃσων ἀκόμη νοιάζονται καί σκέπτονται! Συνέχεια
Ὁ φίλος μου ὁ Χρῆστος ἒκανε τόν δυσάρεστο κόπο νά μέ ἐνημερώσῃ γιά τά νέα καμώματα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως. Τό ἂρθρον ἒχει δημοσιευθεῖ πρό μερικῶν ἑβδομάδων (17 Νοεμβρίου 2010) ἢδη στό διαδίκτυο (ἀπό ὃπου καί τό μεταφέρω σήμερα). Ἡ γελοιότης (καί ἡ τραγωδία ταυτοχρόνως) εἶναι ἡ πλήρης ἂγνοια καί ἀσυνειδησία τῶν οἰκογενειακῶν δομῶν πού οὐσιαστικῶς ἒδεσαν κι ἒστησαν τίς σημερινές μας κοινωνίες. Ὃμως, Συνέχεια
Εἶχα σκεφθεῖ νά μήν ἐμπλακῶ στό γαϊτανάκι τῶν εὐχῶν…
Ἂλλως τε δέν περιμένω κάτι καλλίτερο μέσα στό 2011, ἀπό ὃσα ἒχουμε μάθει νά περιμένουμε.
Δέν μοῦ ἀρέσουν τά ψέματα καί οἱ ὑποκρισίες!
Ὁ λαός μας πολύ σοφά λέει πώς “ἡ ἐλπίς πεθαίνει πάντα τελευταῖα”.
Ἐγώ πιστεύω πώς ἡ Ἐλπίς ἒχει μόλις πεθάνει. Ἐπί τέλους!
