Ὅταν στὰ 18 μου ἤ στὰ 25 μου ἤ στὰ 30 μου διάβαζα κάπου γιὰ διορισμούς, γιὰ «δοντάκια», γιὰ «μεγάλα μέσα», γιὰ ῥουσφέτια, γιὰ διαπλοκὲς ἤ γιὰ «ἐξυπηρετήσεις» ἀναψοκοκκίνιζα, ἐξοργιζόμουν, ἀγανακτοῦσα.
Γιὰ ἡμέρες πολλὲς ἐπανελάμβανα τὶς βρωμιές τους, κι ἄς μὴν μποροῦσα ἀκόμη τότε νὰ συνειδητοποιήσω τὸ γιατὶ συμβαίνουν ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν. Δὲν μποροῦσα νὰ ἀποδεχθῶ πὼς κάποιοι, γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο, θὰ θέσουν τὸ συμφέρον τους ἐπάνω ἀπὸ τὸ κοινὸ καλό.
Παιδιαρίσματα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Θά μιλήσουμε σοβαρά γιά τούς νεκρούς τοῦ Πολυτεχνείου;
Ἄκουσα καὶ διάβασα πάλι σήμερα λόγω τῆς ἡμέρας, διάφορες μ@λακίες στὸ ῥαδιόφωνο καὶ τὰ κοινωνικὰ δίκτυα, σχετικὰ μὲ τὸ πόσο μ@λάκες εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν ὑπῆρξαν νεκροὶ στὸ Πολυτεχνεῖο.
Συνέχεια
Πέρα ἀπὸ τὰ ὅρια…
Σὲ ἔχουν κάνει νὰ πιστεύῃς πὼς δὲν ὑπάρχει ἄλλος δρόμος.
Σπᾶσε τὸν τοῖχο στὸ μυαλό σου!
Σὲ περιμένει μιὰ ἔκπληξις!
Χρεωκοπήσαμε λοιπόν;
Ναί, ἐὰν χάσαμε τὶς Ἀξίες μας…
Ναί, ἐὰν χάσαμε τὶς Ἀρχές μας…
Ναί, ἐὰν χάσαμρ τοὺς Στόχους μας…
Ναί, ἐὰν χάσαμε τὸ Ἦθος μας…
Ναί, ἐὰν χάσαμε τὰ Ὄνειρά μας…
Ναί, ἐὰν χάσαμε τὴν Ἀνθρωπιά μας… Συνέχεια
Ὀνειρευθεῖτε…!!!
Καληνύκτα φιλαράκια.
Ἐσεῖς θυμᾶσθε;
Eὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν τὰ λουλούδια.
Τὸ γιασεμὶ στὴν βεράντα συνεχῶς μοῦ θυμίζει: «Εἶναι πλαστὸ τὸ κατρακύλησμα. Ὅλα ὅσα βουΐζουν στὶς ἀντένες ψέμμα. Εἴδησις μόνον μία. Ὑπάρχουμε κάπου ἀλλοῦ… Ἐκεῖ ποὺ ἀνήκ Συνέχεια