Σιχαίνομαι νὰ εἶμαι ἀρνητικός, νὰ γράφω συχνὰ γιὰ ἄσκημα πράγματα καὶ νὰ γκρινιάζω.
Ἀγαπῶ τὴν ζωή, τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὶς ἁπλὲς ἀπολαύσεις τῆς ζῳῆς.
Ζῶ κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυὰ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, σὲ μία ὄμορφη, εἰρηνικὴ καὶ γεμάτη ζῳὴ χώρα, ὅπου οἱ ἄνθρωποι χαίρονται νὰ ζοῦν καὶ νὰ ἀπολαμβάνουν. Τὸ ἴδιο θέλω νὰ βλέπω ὅμως καὶ στὴν χώρα μου, ἀλλοιῶς δὲν μπορῶ νὰ ἀπολαύσω οὔτε τὶς ἐδῶ, καθημερινὲς χαρές. Συνέχεια
Σὲ μίαν χώρα, καὶ χρεωκοπημένη ἐπισήμως, ἀλλὰ καὶ μὲ μόνιμα, σὲ βάθος χρόνου, ἐλλειμματικὸ ἐμπορικὸ ἰσοζύγιον, ποὺ δὲν παράγει οὔτε κἂν τὰ τρόφιμα ποὺ καταναλώνει καὶ ποὺ προσπαθεῖ νὰ σωθῇ μόνον μὲ ἐσωτερικὴ ὑποτίμησι, τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ κλείσουν ἐπιχειρήσεις ποὺ ἐμπορεύονται εἰσαγόμενα καταναλωτικὰ ἀγαθὰ καὶ βασίζουν (ὀρθότερα ἐβάσιζαν) τὶς πωλήσεις τους κυρίως στὸν καταναλωτικὸ δανεισμό, ἀλλὰ τὸ πότε.
Τὸ κλείσιμό τους μάλιστα εἶχε σχεδιασθεῖ (ἀνομολογήτως, βεβαίως) ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ πρώτου μνημονίου. Συνέχεια
Χώρα ποὺ ἔχει ἀντικαταστήσει τὸν νόμο μὲ μέτρα, παύει νὰ εἶναι πολιτεία.
Ἀκόμη καὶ οἱ δικτατορίες μέτρα παίρνουν γιὰ σύντομο χρονικὸ διάστημα.
Μετὰ ἐπικαλοῦνται τὸν νόμο.
Οὐδεὶς ἐπενδύει καὶ οὔτε θέλει νὰ ζήσῃ σὲ χώρα δίχως νόμους (οὔτε οἱ μετανάστες!), καθὼς νόμος εἶναι αὐτὸ ποὺ δημιουργεῖ τὴν ἀπαραίτητο σταθερότητα γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ solitary, poor, nasty, brutish, and short. Συνέχεια
Ὁ Σύριζα βγάζει ἀνακοίνωση γιὰ τὴν ἀστυνομικὴ βία τοῦ Σύριζα
καὶ ἡ Νέα Δημοκρατία κατηγορεῖ τὸν Σύριζα γιὰ ἀστυνομοκρατία στὸ Σύνταγμα, μὲ φωτογραφία ἀπὸ τὴν περίοδο τῆς δικῆς της διακυβερνήσεως.
Διαβάζοντας κάποιος τίς ἀναρτήσεις τῶν ἀγανακτισμένων καὶ σὲ πανικὸ εὑρισκομένων συριζόπληκτων εἰσπράττει μὲ ἀπογοήτευση ἕνα καὶ μόνον πρᾶγμα. Ὅτι δὲν ἔχουν καταλάβει οὔτε κατ΄ἐλάχιστον τοὺς λόγους ποὺ ὁδήγησαν τὸν Σύριζα στὴν ἐξουσία. Συνέχεια
Η Ναόμι Κλάιν έγινε παγκοσμίως γνωστή με το βιβλίο της το Δόγμα του Σοκ, όπου περιγράφει το αρχικό σοκ –δικτατορία στην Χιλή, π.χ., πόλεμος κ.λπ.– που χρησιμοποιεί ο νεοφιλελευθερισμός με τα όργανά του, το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, κλπ για να επιβάλει στους εξουθενωμένους λαούς, θύματά του, την αποδοχή της πολιτικής του. Η ιδεολογική προετοιμασία από εφημερίδες, κανάλια, διανοουμένους και πολιτικούς, για την επιβολή αυτών των πρακτικών, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σχετικής στρατηγικής.
